All Posts by Joop Liefaard

Rachel Joyce – De dag dat de tijd stil stond

De dag dat de tijd stil stond De dag dat de tijd stil stondRachel Joyce; Cargo – Amsterdam 2014

Twee jaar geleden werd ik aangenaam verrast met De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry, het debuut van de Engelse schrijfster Rachel Joyce. Dat gold niet alleen voor mij maar ook voor vele anderen want het boek werd overladen met prachtige kritieken. Ze bereikte met deze roman zelfs de longlist van de Man Booker Prize van 2012.

Inmiddels is er een tweede roman van Rachel Joyce verschenen onder de titel De dag dat de tijd stil stond (Engelse titel: Perfect). De kritieken voor deze roman zijn eveneens lovend.

Het boek wordt uitgegeven door Uitgeverij Cargo te Amsterdam. De uitgever zegt het volgende over het boek.

In 1972 werden er twee seconden toegevoegd aan de tijd, waarmee de tijdrekening weer synchroon liep met de beweging van de aarde. De elfjarige Byron Hemmings weet dit omdat James het hem heeft verteld, en James is het slimste jongetje van de klas. Maar hoe kan het leven doorgaan als de tijd blijft stilstaan? De rooskleurige toekomst die hem te wachten stond was even zeker als het tikken van de klok.
Dan maakt Byrons moeder een fatale beslissing die het leven van haar zoon volledig zal veranderen. Kan wat in die twee extra seconden gebeurd is ooit nog worden teruggedraaid?

Meer berichten over Rachel Joyce.

Rachel Joyce

De officiële en persoonlijke website van de schrijfster.

De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry

Harold Fry is een gepensioneerde vertegenwoordiger van een brouwerij. Hij is getrouwd met Maureen en zij hebben een zoon David. Hun huwelijk is verzand in sleur, verwijten en vitterijen. Op een dag ontvangt Harold een brief van Queenie Hennessy. Zij is een ex-collega van hem en zij schrijft dat zij stervende is.

Harold beantwoordt de brief en op een zonnige morgen loopt hij naar de brievenbus om de brief te posten. Het is het begin van een onwaarschijnlijke wandeling die begint in Kingsbridge, in het zuiden van Engeland waar Harold woont en die Berwick-upon-Tweed in het noorden van het land als eindbestemming heeft.

Sharon Bolton – Nachtmerries (recensie)

Nachtmerries NachtmerriesSharon Bolton;

In de studentenstad Cambridge pleegt een aantal studenten zelfmoord of onderneemt een poging daartoe. Op zich is dit, hoewel erg triest, niets bijzonders. Zelfmoorden onder studenten komen wel vaker voor maar toch denkt psycholoog Evi Oliver dat er in Cambridge meer aan de hand is. Degenen bij wie de poging niet slaagde, vertellen verhalen over beangstigende nachtmerries en pogingen tot verkrachting waartegen zij zich niet konden verzetten. Evi zoekt contact met de politie. DCI Mark Joesbury besluit om DC Lacey Flint in te zetten als undercover agent. Zij wordt als studente Laura Farrow ingeschreven bij een universiteit. Haar taak is simpel: waarnemen, alleen maar kijken of iets gaande is wat onevenwichtige en kwetsbare studenten tot zelfmoord zou kunnen aanzetten.

Lees verder.

Rooskleurige toekomst voor het boekenvak?

rooskleurigboekOnderstaande column vond ik op Leesfanaten.nl. Het handelt over een onderwerp dat de laatste tijd veel aandacht krijgt en dat is maar goed ook.

=====================

Rooskleurige toekomst voor het boekenvak?

De laatste tijd zijn boekhandels en uitgeverijen veel in het nieuws geweest. Maar niet op een positieve manier. Polare kreeg geen boeken meer geleverd van het CB (Centraal Boekhuis), diverse uitgevers zijn in het afgelopen jaar gefuseerd – onlangs fuseerde Uitgeverij Wereldbibliotheek nog met uitgeverij Nieuw Amsterdam – en boekhandels die een faillissement hebben geleden zijn helaas ook niet meer op twee handen te tellen. Het boekenvak lijkt in zwaar weer te verkeren. Maar kunnen we de toekomst toch nog positief in blijven zien?

Lees verder.

Carina van Leeuwen – Unit Plaats Delict:Vuurproef (recensie)

Unit Plaats Delict: Vuurproef Unit Plaats Delict: Vuurproef A.W. Bruna – Utrecht 2014Vuurproef is het debuut van Carina van Leeuwen en tevens het eerste deel van een aantal boeken die onder de titel Unit Plaats Delict zullen verschijnen. In het dagelijks leven werkt zij als inspecteur/forensisch expert bij de Amsterdamse politie. Zij was betrokken bij de Schiedamse parkmoord en de vliegtuigramp in Tripoli.

Forensisch rechercheur Renee Spaan maakt een moeilijke tijd door. Zij moet een groot verlies verwerken en weer evenwicht in haar leven vinden. Ze wordt naar een rangeerterrein geroepen waar het stoffelijk overschot van een man is gevonden. Hij is doodgeschoten en in brand gestoken. Renee en haar team beginnen een onderzoek naar de identiteit van de man. Bij hun onderzoek stuiten zij op een verlaten villa waar ze niet alleen een aantal belangrijke sporen vinden maar ook het lijk van een jonge vrouw. De Barbecueman, zoals de man van het rangeerterrein inmiddels wordt genoemd, blijkt een Haagse crimineel te zijn en de vrouw zijn ex-vriendin. Wie heeft de twee vermoord, is er sprake van één of meerdere daders en wat is het motief?

Lees verder.

Elizabeth Haynes – Waarheen je ook vlucht (recensie)

Waarheen je ook vlucht Waarheen je ook vluchtElizabeth Haynes

De Bezige Bij – Amsterdam 2011Cathy Bailey, een aantrekkelijk jonge vrouw uit Lancaster houdt wel van een feestje. Regelmatig gaat ze met vriendinnen uit en laat zich dan helemaal gaan. Soms zo erg dat ze volgende ochtend wakker wordt in een vreemd bed met een vreemde man en ze zich niet zoveel meer van de nacht daarvoor kan herinneren. Op een avond ontmoet ze de knappe Lee en ze beginnen een relatie. Cathy is helemaal gelukkig. Totdat Lee zich vreemd gaat gedragen. Hij verandert van een vriendelijke en liefhebbende man in een controlerend monster dat Cathys gelukkige leven in een hel verandert. Het lijkt voor Cathy onmogelijk te ontsnappen aan de vuisten van Lee. Hij wil totale onderwerping en zelfs dat is niet goed genoeg. Ze moet ook nog eens vechten tegen haar vriendinnen die haar niet geloven. Uiteindelijk staat ze helemaal alleen, geïsoleerd in een wereld vol met psychische en fysieke onderdrukking en uitbuiting.

Lees verder.

Ellen G. – Verdorven (recensie)

Verdorven VerdorvenG. Ellen; Uitgeverij Manteau 2013

Nadat de jacht op een seriemoordenaar erg persoonlijk was geworden en ex-hoofdcommissaris Wolfgang door deze jacht en de nasleep daarvan de greep op zijn leven verloor met bijna fatale gevolgen, heeft hij zich in het geheim laten behandelen in een Berlijnse kliniek en heeft hij zijn leven weer op de rit. Na een aansluitende vakantie in Galicië keert hij terug naar Berlijn waar hij op verzoek van zijn vriendin Gitta op zoek gaat naar een dakloze die niet meer is teruggekeerd nadat hij haar hond had uitgelaten. Zowel Jan als hond Ulla lijken van de aardbodem verdwenen.

Het is winter in Berlijn en de Berlijners maken zich op een een koude en witte kerst. Er vinden in de stad een paar gruwelijke moorden plaats. De moordenaar gaat niet zachtzinnig te werk. Hij verminkt zijn slachtoffers, verwijdert lichaamsdelen en laat cryptische teksten achter. Hoewel Wolfgang zich heeft voorgenomen zich nooit meer met deze gruwelijke en bloederige zaken in te laten, gaat hij toch in op verzoek van het Landeskriminalamt om op tijdelijke basis het onderzoek naar de moorden leiden. Of dat een verstandig besluit was, is maar de vraag want al snel merkt hij dat iemand hem bedreigd en ook Julia……………

Lees verder.

Elizabeth Haynes – Waarheen je ook vlucht

Waarheen je ook vluchtWaarheen je ook vluchtElizabeth Haynes; De Bezige Bij – Amsterdam 2011

Ik ben begonnen in de misdaadroman Waarheen je ook vlucht van de Engelse schrijfster Elizabeth Haynes, het derde boek dat ik dit jaar lees. Elisabeth Haynes woont in Kent in het zuidoosten van Engeland, studeerde Engels, Duits en kunstgeschiedenis aan de universiteit van Leicester en werkt als misdaadanaliste bij de Britse politie. Dit werk komt heel goed van pas bij het schrijven van haar boeken. Zij debuteerde in 2011 met de thriller Waarheen je ook vlucht (Into the darkest corner), dat werd uitgeroepen tot het beste boek van 2011 door Amazon UK. Later verschenen nog van haar Bij het vallen van de nacht (Revenge of the tide) en Alles wat overblijft (What remains). Alle boeken ontvingen lovende kritieken. Ik heb een aantal pagina’s gelezen en ik vind het geweldig. Elizabeth Haynes slaagt er in een zeer beklemmende atmosfeer te creëren.

Het boek wordt uitgegeven door uitgeverij De Bezige Bij. Die zegt over het verhaal het volgende.

Niemand gelooft Catherine als ze wordt bedreigd door haar aantrekkelijke en charmante vriend Lee. Hij probeert absolute controle over haar leven te krijgen en manipuleert haar vrienden. Volledig op zichzelf teruggeworpen, bedenkt ze een plan om te ontsnappen aan haar dubieuze geliefde een plan waarvan ze de uitvoering ternauwernood overleeft. Enkele jaren later probeert Catherine in een andere stad haar leven opnieuw op te bouwen en het verleden achter zich te laten. Langzaam maar zeker leert ze weer op zichzelf te vertrouwen en krijgt ze haar dwangmatige obsessies onder controle. Maar altijd blijft de angst bestaan dat ze Lee ergens weer zal tegenkomen.

Marisha Pessl – Nachtfilm (recensie)

Nachtfilm Nachtfilm Ambo|Anthos – Amsterdam 2013Scott McGrath is een onderzoeksjournalist die geobsedeerd is door de filmmaker Stanislas Cordova, een man die horrorfilms maakt die zo intens luguber en angstaanjagend zijn dat ze alleen nog voor een select publiek in speciale clubs en kleine cult-filmzalen vertoond mogen worden. Wat Scott zo intrigeert is de vraag wie deze Stanislas Cordova is en wat deze man beweegt. Deze man die zoveel macht over mensen heeft maar over wie nauwelijks iets bekend is omdat hij een teruggetrokken leven leidt, misschien zelfs wel dood is of, zoals sommigen beweren, helemaal niet bestaat.

Door deze obsessie is Scott alles kwijtgeraakt: zijn baan, zijn huwelijk en zijn dochtertje; hij dreigt de controle over zijn leven te verliezen en af te glijden naar de zelfkant van de maatschappij. Als Ashley, de 24-jarige dochter van Stanislas Cordova dood en gekleed is een rode jas op de bodem van een liftschacht wordt aangetroffen, wil Scott zijn onderzoek weer oppakken want waarom pleegt een verblindende schoonheid als Ashley Cordova, een vrouw met een prachtige toekomst als virtuoos pianiste, zelfmoord.

Lees verder.

Mijn jaaroverzicht

In het jaar 2013 heb ik 72 boeken gelezen die totaal 24.576 pagina’s bevatten. Het eerste boek dat ik las (en waaraan ik op de laatste dag van 2012 was begonnen) was de thriller Duivelskus van Unni Lindell. Het laatste boek waar ik nu mee bezig ben en dat ik vandaag waarschijnlijk zal dichtdoen is het overweldigende Woesten van de Vlaamse schrijver Kris van Steenberge.

Over 58 boeken heb ik een recensie geschreven. Een keer heb ik een boek 2 sterren gegeven, 24 keer 3 sterren, 40 keer 4 sterren en 7 keer 5 sterren.

 

De verdeling naar land van herkomst van de auteurs is:

[table id=2 /]

boeken

Mijn top-15

Ik heb geprobeerd een top-15 samen te stellen. Boeken die mij het beste zijn bevallen en die aan het einde van het jaar nog een beetje naklinken in mijn hoofd omdat ze indruk hebben gemaakt. Het zijn niet per se boeken die in 2013 zijn uitgekomen maar boeken die ik dit jaar heb gelezen. De meeste boeken vallen in de categorie van drie of vier sterren. Weinig echt opwindends en dat is wat mij betreft ook het karakteristieke van het jaar 2013: er verscheen een grote hoeveelheid redelijk tot goede misdaadromans en slechts een paar die daar boven uitsteken. Er zijn vier schrijvers die debuteerden of van wie boeken voor het eerst in het Nederlands zijn vertaald en die voor mij een belofte voor de toekomst inhouden, dat zijn de Zweedse schrijver Pontus Ljunghill, de Nederlandse schrijver Walter Lucius, de Ierse schrijfster Claire McGowan en de Amerikaanse schrijfster Marisha Pessl (eigenlijk zijn er al twee boeken van haar verschenen maar ik wil haar toch even noemen). Hun boeken vond ik sterk en overtuigend. De beste misdaadauteur is voor mij nog steeds R.J. Ellory en die vind je in de top-15 dan ook terug.  Er staan in die top-15 twee boeken die geen misdaadroman zijn, te weten Schilder van Stilte van Georgina Harding en Woesten van Kris van Steenberge. Twee voortreffelijke boeken. De lijst is een goede neerslag van wat ik lees. Overwegend misdaadromans. Hieronder zie je mijn top-15. In alfabetische volgorde omdat ik het ondoenlijk vind om bij deze 15 boeken een onderlinge rangorde aan te brengen.

  • De schuldige – Lisa Ballantyne
  • Bekraste zielen – R.J. Ellory
  • Voor je stierf – Camilla Grebe en Asa Träff
  • Villa Triste – Lucretia Grindle
  • Schilder van stilte – Georgina Harding
  • Bloedlijn – Corine Hartman
  • Verdwijnpunt – Arnaldur Indriðason
  • Onschendbaar – Heleen van der Kemp
  • Een onzichtbare – Pontus Ljunghill
  • De vlinder en de storm – Walter Lucius
  • Verloren – Claire McGowan
  • Goden en beesten – Denise Mina
  • Nachtfilm – Marisha Pessl
  • Woesten – Kris van Steenberge
  • De erfgenaam – Charles den Tex

 

Ellen Gerretzen – Een column

Crimezone.nl organiseerde van 15 tot 25 december de eerste editie van de Crimezone thriller 10-daagse. Tien dagen lang staan de site, de nieuwsbrieven en de sociale media van Crimezone in het teken van de Nederlandse misdaadroman. Tien dagen lang acties, prijsvragen, exclusieve columns, korte verhalen, achtergrondartikelen en interviews met Nederlandse thrillerschrijvers. Op deze pagina een overzicht van alle artikelen, acties, korte verhalen en columns die zijn verschenen. Indien alles nog eens terug wilt lezen, kun je dat doen door op deze link te klikken. Een column vond ik interessant en dat is die van Ellen Gerretzen. Met name de conclusie spreekt mij aan. Ik ben mijn ouders altijd heel erg dankbaar geweest dat zij mij de liefde voor boeken en lezen hebben bijgebracht. Ik kan mij een wereld zonder niet voorstellen. Hieronder kun je de column lezen.

———————–

In de tijden dat ik me nog glorieus onbewust was van het reilen en zeilen in de boekenwereld zag mijn wereldbeeld er op dit punt simpel en, ik geef het toe, op het naïeve af rooskleurig uit. De grootste hobbel die ik in mijn verschiet zag was het vinden van een uitgever die mijn eersteling, die ik koesterde als een leeuwin haar welpjes, zou omarmen. Daarna zou de kwaliteit van mijn werk de rest doen. Recensenten zouden zich lekkerbekkend op mijn boeken storten en lovende, met opbouwende kritiek gelardeerde recensies schrijven in kranten en weekbladen, waardoor ik bekend zou raken bij een breder publiek. Daarna zou mond-tot-mondreclame het werk afmaken.

FOUT!

It’s a jungle out there. En het gaat niet goed in de boekenwereld. Uitgevers klagen dat verkoopcijfers dalen en auteurs rukken zich de haren van hun schedels waaronder de welhaast onoplosbare hamvraag suddert: Hoe kom ik met mijn boeken, mijn snufferd of liever nog beide in de aandacht? Het beste voor de verkoop is genoemde snufferd pontificaal in beeld te laten komen in een programma met een hoog ADHD-gehalte en daar iets controversieels, of beter nog iets ongepasts te brullen. Een Gouden Strop winnen kan natuurlijk ook geen kwaad, evenmin als een recensie in een gerenommeerde krant. Publiciteit is essentieel. Maar recensenten bespreken vooral auteurs die al bekend zijn en publiciteit kost geld, en daarvan is er bij lange na niet genoeg voor iedereen.

Ik stopte met het uitrukken van mijn haardos en begon snode plannen te smeden, onorthodoxe ideeën die om uiteenlopende redenen gesneuveld zijn. Zo heb ik overwogen om met een stapel van mijn boeken met ontbloot bovenlijf op de Dam te gaan staan, in aanwezigheid van tijdig opgetrommelde pers natuurlijk. Alle publiciteit helpt. Een andere optie was me vast te ketenen aan de burelen van de NRC en De Volkskrant. Ditmaal natuurlijk geheel gekleed, u begrijpt. Een wel erg snood plan bestond eruit een recensent die aanzien geniet te kidnappen, op te sluiten (in een comfortabele ruimte, ik ben geen onmens) en net zo lang voor te lezen uit een thriller van dubieus allooi tot hij om genade zou smeken en zou beloven een serieuze recensie over mijn werk te schrijven. Dit laatste plan sneuvelde op praktische gronden. Iemand kidnappen is weliswaar een interessante vorm van veldwerk voor een volgende thriller, maar in mijn eentje iemand overmeesteren leek me problematisch en er een crimineel voor inhuren risicovol. Het vooruitzicht in een cel van twee bij drie te zitten zonder drank en internet bracht een aanval van hyperventilatie, hoewel het mijn productiviteit natuurlijk ten goede zou komen en ook een stevige boost aan mijn naamsbekendheid zou geven.

De booze – of liever het gebrek daaraan – won het evenwel van de boost.

Deze ideeën en enkele andere, waar ik het liever niet over wil hebben, sneuvelden. De veiliger methodes om aan publiciteit te geraken kosten geld. Je boeken in de pers vermeld krijgen als aanrader, boek van de maand en wat dies meer zij: ga er maar vanuit dat zulks over het algemeen geld kost. Je schijnt ook lovende quotes van bekende schrijvers of anderszins bekende Nederlanders te kunnen kopen. Dus als u mijn snuit samen met de cover van mijn laatste thriller binnenkort een maandlang op een internetsite ziet staan, vergezeld van de wervende quote Ellen G: De Ontdekking van de Eeuw, met een bekende naam eronder kunt u er gevoeglijk vanuit gaan dat mijn uitgever daar behoorlijk voor in de buidel heeft moeten tasten of dat ik mijn spaarvarken aan een voortijdig einde heb doen komen.

Ik bevond me in een impasse. Wat was wijsheid? Blijven azen op aandacht van recensenten die toch alleen maar op groot wild jagen, met alle frustraties van dien? Ik ben tot bezinning gekomen. Er is immers ook nog een virtuele jungle waar het wemelt van de lezers met wie ik rechtstreeks contact kan hebben, mensen die boeken verslinden, daar zelf recensies over schrijven en elkaar leestips geven. Een last is van me afgevallen. Ik heb mijn plekje gevonden in de jungle. Gewapend met pen, doorzettingsvermogen en creativiteit schrijf ik gewoon noest door. Nu heb ik een groot geluk want ik ben iemand die er helemaal niet op zit te wachten met haar snufferd in beeld te zijn. Het liefst zit ik rustig te schrijven en dat, noem mij gerust ouderwets, vind ik ook de core-business van een auteur.

En de crisis in de boekenwereld? De discussies daarover gaan naar mijn idee teveel over verkoopcijfers. Ik vind het persoonlijk helemaal niet zo alarmerend dat er minder boeken worden verkocht. Alarmerend is het pas als er steeds minder boeken worden gelezen en in mijn bescheiden optiek is de oplossing voor dat probleem van een welhaast onthutsende eenvoud. Zorg dat kinderen al op jonge leeftijd boeken gaan lezen en besteed daar in het onderwijs heel veel aandacht aan. Want als je al vroeg begint met lezen zul je er later niet meer mee stoppen.

En het heeft nog een bijkomend voordeel.

Lezers blijken intelligenter te zijn dan niet-lezers.

Bron: Crimezone

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten