Category Archives for algemeen

Column van Henning Mankell

Henning Mankell

Enige tijd geleden werd bekend dat bij Henning Mankell kanker in de nek en een long was ontdekt. In onderstaande column legt hij uit waarom iedereen die aan deze ziekte lijdt iemand nodig heeft om op te kunnen steunen. De column verscheen in The Guardian van 22 maart jongstleden.

It is now two months since I was diagnosed with cancer. I am already well into the second series of chemotherapy treatment. Thus far I have been spared any noticeable side-effects. The fact that a battle is taking place inside my body is more of a vague suspicion than a definite feeling.

I have many reasons to be grateful. That is a thought that occurs to me every morning when I wake up. The efforts made by the staff at the Sahlgrenska hospital in Gothenburg could hardly have been greater, quicker or more efficient.

But of course nobody – neither I nor the doctors treating me – knows what my state of health really is. How effective the cytotoxins really are. In a few weeks' time various checks will reveal more about that. Until then, all I can do is to hope for the best.

It would be untrue if I were to claim that after the last two months I fully understand the implications of all this – of my cancer. I still wake up with a start during the night and think: this can't possibly be true.

But it is true. In my case it would be unthinkable to deny or to repress the facts. I am aware of course that a lot of people would rather not know details about what is affecting them. They are clutching at straws and clinging to illusions.

I can understand those people. But, in my case, that would be an impossible attitude. I want to know. Knowledge is what I believe in. The more I know, the better the resistance I can muster to repel the enemy that has invaded my body.

And besides, I'm not the only one in this position. The statistics are crystal clear: at least 50,000 people are stricken by cancer every year in Sweden. It is not difficult to work out how many that means per day, or per hour.

Moreover, they say that nowadays between six and seven people out of 10 survive their cancer. But that is a figure to be regarded with many reservations. What type of cancer were they stricken with? How soon was it diagnosed? Did the doctors succeed in applying the most appropriate treatment?

But of course, one could toss 10 scraps of paper into a hat, four of them with crosses on, and then hope to draw a blank piece. If that is how you prefer to approach life, you can allow chance to decide whether or not you will be a survivor.

And in any case, what is meant by "survival"? Is that reckoned in months or years?

Having cancer is not just being afflicted by a serious illness: the possibility that it will end in death is always lurking in the background. But as far as I am concerned, knowledge is a necessary ally. Understanding precisely what is happening, and what might enable me to gather strength in the most appropriate way. Not knowing is to embark upon a flight away from the facts, and I have no desire to do that.

Linked with this "knowing or not knowing" is another aspect that is crucial. Something I have come to realise over the last couple of months.

There are so many people who are desperately lonely with their cancer. Who have hardly anyone with whom they can share their torments, nobody to discuss their worries with, the angst, the panic that so often looms large during the nights.

As well as carers and counsellors, everybody needs somebody they can lean on. I don't think it is possible in the long run to answer all the questions on one's own.

In my case, I naturally recognise the importance of my nearest and dearest when it comes to enduring and remaining as strong as possible during my illness.

I have no idea how many of those 50,000 people in Sweden afflicted every year with cancer are lonely and defenceless. But nobody should be in that position. It is a challenge not only for the health services, but for the whole of our culture. The loneliness that has been allowed to spread over the last 50 years and become almost the norm is casting us ever deeper into a society that is basically inhuman. One in which solidarity and brotherly love has become the exception.

When all is said and done, the way we see others is always the way we see ourselves. No one should be alone with his or her cancer, their hopes and their fears.

Almar Otten – Het Ronde Huis

Ik heb deze week de thriller Het Ronde Huis van Almar Otten gelezen. Een intrigerende leeservaring omdat Almar Otten er in geslaagd is feiten en fictie, geschiedenis en geruchten over Het Ronde Huis in Nunspeet op een zeer kundige manier in elkaar te weven tot een boeiend misdaadverhaal. Een thriller die waard is gelezen te worden. Het Ronde Huis in Nunspeet heeft echt bestaan. Hieronder heb ik er een paar zinnen aan gewijd.

Het Ronde Huis was een landhuis dat in het Zandenbos stond, een bos tussen Nunspeet en Vierhouten. De naam van het landhuis is afgeleid van de ronde vorm die het had. Het werd vanaf 1906 gebouwd door Frank van Vloten die in de omgeving van Nunspeet diverse gronden had aangekocht. Het huis had drie verdiepingen en een plat dak en was vanaf station Nunspeet bereikbaar via een spoorlijntje. Dat spoorlijntje heeft een belangrijke rol gespeeld in de verhalen die over Het Ronde Huis bestaan. Zo zouden bezoekers, over het algemeen belangrijke mensen uit de top van de samenleving inclusief leden van de koninklijke familie er zich aan Oud-Germaanse rituelen hebben overgegeven, zouden er seksorgieën zijn gehouden en zouden er zelfs meisjes zijn geofferd aan de Germaanse god Wodan. Een beschrijving van dit ritueel is te vinden in een reisdocument van de middeleeuwse Arabische schrijver Ahmed ibn Fadlan n.a.v. zijn reis naar de Vikingen die zich aan de oevers van de Wolga hadden gevestigd. De meisjes die voor de huiveringwekkende activiteiten in Het Ronde Huis werden gebruikt, werden daar met het treintje naar toe gebracht. Of de verhalen waar zijn is twijfelachtig. Er zijn verschillende boeken over het huis en de geschiedenis ervan verschenen maar voor de occulte en gruwelijke gebeurtenissen die zich er zouden hebben afgespeeld, is nooit bewijs gevonden. Na de oorlog raakte het huis in verval en in 1967 is het afgebroken. Op de plek waar het ooit heeft gestaan zijn nog sporen van bebouwing te vinden.

In ieder geval is Het Ronde Huis en haar geschiedenis voor twee schrijvers intrigerend genoeg geweest om er een thriller over te schrijven. De eerste is van Jacob Vis onder de titel De zwarte duivel en de tweede is van de hand van Almar Otten onder de titel Het Ronde Huis. Het ongeveer tegelijkertijd verschijnen van de twee boeken is een toevallige samenloop van omstandigheden. Of de schrijvers er blij mee zijn laat ik in het midden.

In Crimezone Magazine nr. 7 wordt uitgebreid aandacht besteed aan Het Ronde Huis en aan de twee thrillers die daarover onlangs zijn uitgebracht.

Het Ronde Huis

De Gouden Strop 2014

DE Gouden Strop

De beste Nederlandstalige misdaadroman

De beste Nederlandstalige misdaadroman van het jaar wint De Gouden Strop. De prijs wordt op donderdag 29 mei uitgereikt tijdens de Avond van het Spannende Boek.

Een jury van vijf leden selecteert uit een longlist maximaal vijf boeken voor de shortlist. De winnaar van De Gouden Strop is het boek uit de shortlist met de meeste stemmen. De winnaar van De Gouden Strop wordt door de voorzitter namens de jury bekendgemaakt tijdens de Avond van het Spannende Boek, startschot van Juni – Maand van het Spannende Boek.

In 2013 werd De Gouden Strop voor de 27e keer uitgereikt. De winnaar was dit keer Michael Berg met zijn thriller Nacht in Parijs (The House of Books). Hij mocht een bedrag van € 10.000 en een sculptuur van Marianne van den Heuvel in ontvangst nemen.

Ontstaan van De Gouden Strop

Schrijver Tomas Ross nam in 1986 het initiatief om de beste misdaadroman van het jaar te belonen met een prijs, met als doel het genre spanning te promoten. Hiertoe richtte hij het Genootschap van Nederlandstalige Misdaadauteurs op, samen met twaalf andere misdaadauteurs. De prijs werd vernoemd naar een boek van de succesvolle thrillerschrijver Joop van den Broek.

Bron : De maand van het spannende boek

Binnenkort in de boekhandel

Hieronder zie je een aantal boeken die binnenkort zullen verschijnen. Het is een willekeurige greep uit de vele boeken die op het punt staan gelanceerd te worden.


Cocco & magnella - Schaduw over het meer De innemende politiecommissaris Stefania Valenti begint een onderzoek nadat er bij het Comomeer resten van een lichaam zijn gevonden. Het krijgt weinig prioriteit van de Italiaanse recherche, maar ze bijt zich vast in de zaak. Zal zij het voor elkaar krijgen de zaak op te lossen en tegelijkertijd haar roerige leven op de rit te houden?

Nicci French - Donderdagskinderen Donderdagskinderen is het vierde deel in de Frieda Klein-serie van Nicci French. Wanneer een oud schoolvriendin bij Frieda aanklopt omdat de problemen met haar onhandelbare dochter haar boven het hoofd groeien, besluit Frieda haar te helpen. De gesprekken die Frieda met Becky heeft, roepen herinneringen bij haar op. Ze raakt er langzamerhand van overtuigd dat hun hetzelfde is overkomen; sterker nog, dat zij beiden slachtoffer zijn van dezelfde dader.

Judith Visser - Vreemden in de nacht Vreemden in de nacht is de nieuwe literaire thriller van Judith Visser. In een afgelegen woonhuis is een jong echtpaar op brute wijze van het leven beroofd. Veertig jaar later neemt Cassandra Wolf haar intrek in het huis. Ze wil een nieuwe start maken en een praktijk aan huis beginnen, maar haar plannen komen al snel op een zijspoor te staan vanwege angstaanjagende gebeurtenissen.

Charlotte Link - Verlaten Een zonnige augustusdag, een afgelegen parkeerplaats. Vanessa wacht op haar man, die een wandeling met de hond maakt. In gedachten verzonken let ze niet op de auto die haar
stilletjes nadert. Voor ze er erg in heeft, overmant en verdooft een vreemde haar. Vanessa wordt opgesloten met eten en drinken voor ongeveer een week. Maar nog voordat haar ontvoerder losgeld kan eisen, wordt hij opgepakt voor een ander misdrijf. Vanessa is ten dode opgeschreven als niemand haar vindt.

Yrsa Sigurdardottir - De donkere dag Advocate Thora Gudmundsdottir wordt ingehuurd om samen met een kleine groep de verdwijning van twee IJslanders op Groenland te onderzoeken. Ze stuitten op veel verzet bij de lokale bevolking en het onderzoek neemt een dramatische wending als er een verminkt lijk wordt gevonden. Door zware sneeuwstormen kan de groep niet weg en zijn ze op elkaar aangewezen. De oplopende spanning brengt geheimen aan het licht die beter in de donkere nacht bewaard hadden kunnen blijven.

Tami Hoag - Het negende meisje Het negende ongeïdentificeerde lichaam dat gevonden wordt in Minneapolis wordt Jane Doe nummer 9 genoemd. Sam Kovac en Nikki Liska zijngeschokt als ze ontdekken dat het lichaam van het meisje onherkenbaar is verminkt. Vastgesteld wordt dat het om een tienermeisje moet gaan. Als Kovac en Liska zich verdiepenin de zaak stuiten ze op een beerput van familieproblemen, pesterijen en uiteindelijk een prille liefde. Wat is het jonge meisje uiteindelijk fataal geworden?

Linda Jansma - Doelwit Als Judi op een nacht op haar woonboot wordt overvallen, ontsnapt ze ternauwernood aan de dood. De dader ontkomt, maar Judi weet wie het is. Drie jaar geleden moest ze voor hem vluchten en onderduiken in Amsterdam, nadat ze zijn zus Leila had geholpen te ontkomen aan de dodelijke eerwraak van haar familie. De politie gelooft haar niet wanneer ze zegt dat hij weer terug is. Zelfs als Leila zwaargewond in het ziekenhuis belandt en haar zoontje Cem verdwijnt, is er niemand die Judi serieus neemt. Helemaal op zichzelf aangewezen besluit ze het heft in eigen hand te nemen en Cem terug te halen. Maar hierbij onderschat Judi de moordlustigheid van de persoon die koste wat kost wraak wil.

Alison Gaylin - en ze was  Brenna Spector heeft een zeldzame neurologische afwijking waardoor ze geen enkel detail van haar leven kan vergeten: beelden, geluiden, smaken, geuren. Het begon in haar kindertijd, toen haar oudere zus in een vreemde auto stapte en nooit meer werd teruggezien, en het is van onschatbare waarde bij haar speurwerk naar vermiste personen. Maar het heeft niet geholpen bij de zoektocht naar haar zus – en evenmin bij de vermissing van de zesjarige Iris Neff, spoorloos na een barbecue in een rustig forensendorp. Als elf jaar later weer een inwoonster verdwijnt, ontdekt Brenna verbanden tussen deze vermiste vrouw, het verdwenen meisje... en haarzelf.

Loes den Hollander - Schijnvertoon Een aanrijding. Een misverstand. Een moord. Dat gebeurt, en daar zijn altijd mensen bij betrokken, soms onschuldig, soms medeverantwoordelijk. Vaak schuldig. Schuld hebben betekent de kans lopen om gestraft te worden, tenzij je het slim hebt aangepakt. En mits iemand niet net iets slimmer is dan jij.

Wallanders Wereld

Henning Mankell

Henning Mankell (Zweden, 1948) is internationaal een van de bestverkopende Zweedse auteurs. Er gingen meer dan 35 miljoen exemplaren van zijn boeken over de toonbank. Zijn werk wordt in meer dan veertig talen vertaald. In Nederland zijn meer dan één miljoen Wallander-boeken verkocht. Een begrip in thrillerland dus met honderdduizenden bewonderaars.

Uitgeverij De Geus biedt uitkomst aan alle fans die alles, maar dan ook écht alles willen weten over inspecteur Kurt Wallander, het hoofdpersonage in veel van de boeken van de Zweedse auteur Henning Mankell. In april 2014 verschijnt dan namelijk Wallanders wereld, een meer dan 350 pagina's tellend document met alle feiten en weetjes over de reeks met de vooral met zichzelf worstelende politie-inspecteur.

Alles, maar dan ook alles over Kurt Wallander is te vinden in dit boek, benadrukt de uitgeverij. De plaatsen waar de boeken zich afspelen - van Ystand tot Mossbystrand - ja, zelfs de muziek waarnaar de speurder graag luistert, komen aan bod in dit boek.

De uitgave bevat ook het door Mankell geschreven essay 'Over hoe het begon, hoe het afliep en alles wat daartussen gebeurde'. Verder wordt de lezer getrakteerd op het korte spannende verhaal De hand, een herziene versie van Het graf, dat in 2004 voor de Nederlandse lezers werd geschreven als geschenk voor de Maand van het Spannende Boek. Het geschenkboekje was destijds aanleiding voor een klein relletje. Uitgeverij Signature vond Het graf namelijk wel erg veel lijken op het boek Moordkuil van Arnaldur Indridason.

In de herziene versie van Het graf is Wallander klaar voor een nieuwe fase: hij wil verhuizen en gaat op huizenjacht. In een van de tuinen struikelt hij over wat een vergane mensenhand blijkt te zijn.

Bron: CrimeZone

Rooskleurige toekomst voor het boekenvak?

rooskleurigboekOnderstaande column vond ik op Leesfanaten.nl. Het handelt over een onderwerp dat de laatste tijd veel aandacht krijgt en dat is maar goed ook.

=====================

Rooskleurige toekomst voor het boekenvak?

De laatste tijd zijn boekhandels en uitgeverijen veel in het nieuws geweest. Maar niet op een positieve manier. Polare kreeg geen boeken meer geleverd van het CB (Centraal Boekhuis), diverse uitgevers zijn in het afgelopen jaar gefuseerd – onlangs fuseerde Uitgeverij Wereldbibliotheek nog met uitgeverij Nieuw Amsterdam – en boekhandels die een faillissement hebben geleden zijn helaas ook niet meer op twee handen te tellen. Het boekenvak lijkt in zwaar weer te verkeren. Maar kunnen we de toekomst toch nog positief in blijven zien?

Lees verder.

Mijn jaaroverzicht

In het jaar 2013 heb ik 72 boeken gelezen die totaal 24.576 pagina’s bevatten. Het eerste boek dat ik las (en waaraan ik op de laatste dag van 2012 was begonnen) was de thriller Duivelskus van Unni Lindell. Het laatste boek waar ik nu mee bezig ben en dat ik vandaag waarschijnlijk zal dichtdoen is het overweldigende Woesten van de Vlaamse schrijver Kris van Steenberge.

Over 58 boeken heb ik een recensie geschreven. Een keer heb ik een boek 2 sterren gegeven, 24 keer 3 sterren, 40 keer 4 sterren en 7 keer 5 sterren.

 

De verdeling naar land van herkomst van de auteurs is:

[table id=2 /]

boeken

Mijn top-15

Ik heb geprobeerd een top-15 samen te stellen. Boeken die mij het beste zijn bevallen en die aan het einde van het jaar nog een beetje naklinken in mijn hoofd omdat ze indruk hebben gemaakt. Het zijn niet per se boeken die in 2013 zijn uitgekomen maar boeken die ik dit jaar heb gelezen. De meeste boeken vallen in de categorie van drie of vier sterren. Weinig echt opwindends en dat is wat mij betreft ook het karakteristieke van het jaar 2013: er verscheen een grote hoeveelheid redelijk tot goede misdaadromans en slechts een paar die daar boven uitsteken. Er zijn vier schrijvers die debuteerden of van wie boeken voor het eerst in het Nederlands zijn vertaald en die voor mij een belofte voor de toekomst inhouden, dat zijn de Zweedse schrijver Pontus Ljunghill, de Nederlandse schrijver Walter Lucius, de Ierse schrijfster Claire McGowan en de Amerikaanse schrijfster Marisha Pessl (eigenlijk zijn er al twee boeken van haar verschenen maar ik wil haar toch even noemen). Hun boeken vond ik sterk en overtuigend. De beste misdaadauteur is voor mij nog steeds R.J. Ellory en die vind je in de top-15 dan ook terug.  Er staan in die top-15 twee boeken die geen misdaadroman zijn, te weten Schilder van Stilte van Georgina Harding en Woesten van Kris van Steenberge. Twee voortreffelijke boeken. De lijst is een goede neerslag van wat ik lees. Overwegend misdaadromans. Hieronder zie je mijn top-15. In alfabetische volgorde omdat ik het ondoenlijk vind om bij deze 15 boeken een onderlinge rangorde aan te brengen.

  • De schuldige – Lisa Ballantyne
  • Bekraste zielen – R.J. Ellory
  • Voor je stierf – Camilla Grebe en Asa Träff
  • Villa Triste – Lucretia Grindle
  • Schilder van stilte – Georgina Harding
  • Bloedlijn – Corine Hartman
  • Verdwijnpunt – Arnaldur Indriðason
  • Onschendbaar – Heleen van der Kemp
  • Een onzichtbare – Pontus Ljunghill
  • De vlinder en de storm – Walter Lucius
  • Verloren – Claire McGowan
  • Goden en beesten – Denise Mina
  • Nachtfilm – Marisha Pessl
  • Woesten – Kris van Steenberge
  • De erfgenaam – Charles den Tex

 

Ellen Gerretzen – Een column

Crimezone.nl organiseerde van 15 tot 25 december de eerste editie van de Crimezone thriller 10-daagse. Tien dagen lang staan de site, de nieuwsbrieven en de sociale media van Crimezone in het teken van de Nederlandse misdaadroman. Tien dagen lang acties, prijsvragen, exclusieve columns, korte verhalen, achtergrondartikelen en interviews met Nederlandse thrillerschrijvers. Op deze pagina een overzicht van alle artikelen, acties, korte verhalen en columns die zijn verschenen. Indien alles nog eens terug wilt lezen, kun je dat doen door op deze link te klikken. Een column vond ik interessant en dat is die van Ellen Gerretzen. Met name de conclusie spreekt mij aan. Ik ben mijn ouders altijd heel erg dankbaar geweest dat zij mij de liefde voor boeken en lezen hebben bijgebracht. Ik kan mij een wereld zonder niet voorstellen. Hieronder kun je de column lezen.

———————–

In de tijden dat ik me nog glorieus onbewust was van het reilen en zeilen in de boekenwereld zag mijn wereldbeeld er op dit punt simpel en, ik geef het toe, op het naïeve af rooskleurig uit. De grootste hobbel die ik in mijn verschiet zag was het vinden van een uitgever die mijn eersteling, die ik koesterde als een leeuwin haar welpjes, zou omarmen. Daarna zou de kwaliteit van mijn werk de rest doen. Recensenten zouden zich lekkerbekkend op mijn boeken storten en lovende, met opbouwende kritiek gelardeerde recensies schrijven in kranten en weekbladen, waardoor ik bekend zou raken bij een breder publiek. Daarna zou mond-tot-mondreclame het werk afmaken.

FOUT!

It’s a jungle out there. En het gaat niet goed in de boekenwereld. Uitgevers klagen dat verkoopcijfers dalen en auteurs rukken zich de haren van hun schedels waaronder de welhaast onoplosbare hamvraag suddert: Hoe kom ik met mijn boeken, mijn snufferd of liever nog beide in de aandacht? Het beste voor de verkoop is genoemde snufferd pontificaal in beeld te laten komen in een programma met een hoog ADHD-gehalte en daar iets controversieels, of beter nog iets ongepasts te brullen. Een Gouden Strop winnen kan natuurlijk ook geen kwaad, evenmin als een recensie in een gerenommeerde krant. Publiciteit is essentieel. Maar recensenten bespreken vooral auteurs die al bekend zijn en publiciteit kost geld, en daarvan is er bij lange na niet genoeg voor iedereen.

Ik stopte met het uitrukken van mijn haardos en begon snode plannen te smeden, onorthodoxe ideeën die om uiteenlopende redenen gesneuveld zijn. Zo heb ik overwogen om met een stapel van mijn boeken met ontbloot bovenlijf op de Dam te gaan staan, in aanwezigheid van tijdig opgetrommelde pers natuurlijk. Alle publiciteit helpt. Een andere optie was me vast te ketenen aan de burelen van de NRC en De Volkskrant. Ditmaal natuurlijk geheel gekleed, u begrijpt. Een wel erg snood plan bestond eruit een recensent die aanzien geniet te kidnappen, op te sluiten (in een comfortabele ruimte, ik ben geen onmens) en net zo lang voor te lezen uit een thriller van dubieus allooi tot hij om genade zou smeken en zou beloven een serieuze recensie over mijn werk te schrijven. Dit laatste plan sneuvelde op praktische gronden. Iemand kidnappen is weliswaar een interessante vorm van veldwerk voor een volgende thriller, maar in mijn eentje iemand overmeesteren leek me problematisch en er een crimineel voor inhuren risicovol. Het vooruitzicht in een cel van twee bij drie te zitten zonder drank en internet bracht een aanval van hyperventilatie, hoewel het mijn productiviteit natuurlijk ten goede zou komen en ook een stevige boost aan mijn naamsbekendheid zou geven.

De booze – of liever het gebrek daaraan – won het evenwel van de boost.

Deze ideeën en enkele andere, waar ik het liever niet over wil hebben, sneuvelden. De veiliger methodes om aan publiciteit te geraken kosten geld. Je boeken in de pers vermeld krijgen als aanrader, boek van de maand en wat dies meer zij: ga er maar vanuit dat zulks over het algemeen geld kost. Je schijnt ook lovende quotes van bekende schrijvers of anderszins bekende Nederlanders te kunnen kopen. Dus als u mijn snuit samen met de cover van mijn laatste thriller binnenkort een maandlang op een internetsite ziet staan, vergezeld van de wervende quote Ellen G: De Ontdekking van de Eeuw, met een bekende naam eronder kunt u er gevoeglijk vanuit gaan dat mijn uitgever daar behoorlijk voor in de buidel heeft moeten tasten of dat ik mijn spaarvarken aan een voortijdig einde heb doen komen.

Ik bevond me in een impasse. Wat was wijsheid? Blijven azen op aandacht van recensenten die toch alleen maar op groot wild jagen, met alle frustraties van dien? Ik ben tot bezinning gekomen. Er is immers ook nog een virtuele jungle waar het wemelt van de lezers met wie ik rechtstreeks contact kan hebben, mensen die boeken verslinden, daar zelf recensies over schrijven en elkaar leestips geven. Een last is van me afgevallen. Ik heb mijn plekje gevonden in de jungle. Gewapend met pen, doorzettingsvermogen en creativiteit schrijf ik gewoon noest door. Nu heb ik een groot geluk want ik ben iemand die er helemaal niet op zit te wachten met haar snufferd in beeld te zijn. Het liefst zit ik rustig te schrijven en dat, noem mij gerust ouderwets, vind ik ook de core-business van een auteur.

En de crisis in de boekenwereld? De discussies daarover gaan naar mijn idee teveel over verkoopcijfers. Ik vind het persoonlijk helemaal niet zo alarmerend dat er minder boeken worden verkocht. Alarmerend is het pas als er steeds minder boeken worden gelezen en in mijn bescheiden optiek is de oplossing voor dat probleem van een welhaast onthutsende eenvoud. Zorg dat kinderen al op jonge leeftijd boeken gaan lezen en besteed daar in het onderwijs heel veel aandacht aan. Want als je al vroeg begint met lezen zul je er later niet meer mee stoppen.

En het heeft nog een bijkomend voordeel.

Lezers blijken intelligenter te zijn dan niet-lezers.

Bron: Crimezone

Agatha Christie volgens collega’s beste misdaadauteur

Agatha ChristieAgatha Christie is door ruim zeshonderdschrijvers van thrillers gekozen tot de beste misdaadauteur aller tijden.
Foto: Getty Images

Bovendien werd haar boek The Murder of Roger Ackroyd (De moord op Roger Ackroyd) gekozen tot de beste detective die ooit is geschreven.

Dat meldt de Britse krant The Independent.

De experts zijn allen lid van de fameuze Crime Writers Association. Christie (1890-1976) schreef onder meer 66 detectiveromans, 20 toneelstukken en circa 150 korte verhalen. Het meeste werd verfilmd.

Hoogtepunt

The Murder of Roger Ackroyd uit 1926 veroorzaakte destijds aanvankelijk een golf van verontwaardiging. De plot van het boek was zó bijzonder dat critici meenden dat detectives verder overbodig waren. Maar het boek werd wereldwijd een bestseller en geldt als een absoluut hoogtepunt in het genre.

Christie versloeg in de peiling onder anderen Thomas Harris (Silence of the Lambs) en Raymond Chandler. Bovenin de klassementen ontbreken opmerkelijk genoeg topauteurs als Stieg Larsson, de Zweedse schrijver van de bekende Millenniumtrilogie, en de bijzonder populaire Noor Jo Nesbø.

Bron: Nu.nl

De Diamanten Kogel 2013

De jury van de Vlaamse tegenhanger van De Gouden Strop, De Diamanten Kogel, heeft de longlist voor het jaar 2013 bekend gemaakt. Het betreft de volgende auteurs.

  • Max Adriaans – Tamtam
  • Danny Beyens – Kinderen van de regenboog
  • Jo Claes – Getekend vonnis
  • Patrick Conrad – Tango assassino
  • Tony Coppers – Zwerfvuil
  • Davo Dhooge – Santa Monica
  • Enckels & Dewit – Operatie Monstrans
  • Escobar – Overkill
  • Corine Hartman – Bloedlijn
  • Joost Heyink – De Psycholoog
  • Linda Jansma – Houvast
  • Arjen Luback – IV
  • Walter Lucius – De vlinder en de storm
  • Herbert De Paepe & Els Depuydt – Swartwater
  • Rudy Soetewey – 2017
  • Charles den Tex – De erfgenaam
  • Hilde Vandermeeren – Als alles duister wordt
  • Lydia Verbeeck – Vergelijking met x onbekenden
  • De Waal & Baantjer – Een licht in de duisternis

De shortlist zal op 8 november 2013 bekend worden gemaakt en de prijs zal op 29 november worden uitgereikt. De jury bestaat uit: Frank van den Auwelant, Ineke van den Bergen, Jos van Cann, Eric Diepvens, Henri-Floris Jespers, Jürgen Joosten, Kris Kenis, Alain Sohier en Geert Swaenepoel.

 

 

 

 

 

 

 

1 7 8 9 10 11 14
Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus