Category Archives for ik lees

Gregg Hurwitz – Dan sterft zij

Het laatste boek waaraan ik begonnen ben in 2011 was het boek Onwetend van Chevy Stevens.Ik heb het eergisteren uitgelezen. Tijdens de feestdagen is er van lezen niet zoveel terecht gekomen. Ik ben nu begonnen aan Dan sterft zij van Gregg Hurwitz.

Mijn top-11

In mijn vorige bericht heb ik verteld welke boeken ik in 2011 heb gelezen. Hieronder vind je een lijst van de 11 beste boeken van die jaarlijst. Je vindt een boek mooi of je vindt een boek niet mooi. Dat is een persoonlijke aangelegenheid. Er bestaan nu eenmaal geen wiskundige formules waarmee je de kwaliteit van een boek kunt meten.

1. Een mooie dag om te sterven – R.J. Ellory
Staat bij mij op nummer 1 vanwege het prachtige en indringende proza

2. Italiaanse schoenen – Henning Mankell
Had ook nummer 1 kunnen zijn maar ik moet keuzes maken.

3. Bonita Avenue – Peter Buwalda
Overweldigend debuut van Peter Buwalda.

4. Rusteloos Land – Belinda Bauer
Heel mooi debuut met dit aangrijpende boek.

5. Lichaam van de dood – Elizabeth George
Een dikke pil met een knap uitgewerkt verhaal dat geen seconde verveelt.

6. Schaamte – Santiago Roncagliolo
Dun boekje maar zeer aangrijpend en met veel humor.

7. Verloren zoon – Lieneke Dijkzeul
Lieneke Dijkzeul blijft voor mij een van de beste misdaadschrijf(st)ers van Nederland.

8. De zomer van Kim Novak – Håkan Nesser
Heel mooi en gevoelig geschreven boek met als onderwerp: coming of age.

9. Het andere kind – Charlotte Link
Indringende misdaadroman over een familie en een gruwelijk geheim

10. De fazantenmoordenaars – Jussi Adler-Olsen
Spannend verhaal met een gepaste dosis heerlijke humor.

11. Nachtstorm – Johan Theorin
Over pageturners gesproken. Theorien schrijft met een aanstekelijke passie.

Er is natuurlijk ook een boek dat mij het minst is bevallen en dat is het boek De zesde man van David Baldacci.

Wat ik heb gelezen in 2011

De onderstaande boeken heb ik in 2011 gelezen.

Diep – Mo Hayder
De Vrouw in de Kooi – Jussi Adler- Olsen
Het Labyrint van Water – Eric Fratinni
Rusteloos Land – Belinda Bauer
Lichaam van de dood – Elizabeth George
Schaamte – Santiago Roncagliolo
Godenstemmen – Jean-Christophe Grangé
Vanochtend vroeg vertrokken – Kate Atkinson
Een spoor van bloed – Val McDermid
Wie kwaad doet – Ruth Rendell
Vermist – Chevy Stevens
Lijdensweg – Peter Robinson
Een volmaakte vendetta – R.J.Ellory
Ik weet van jij denkt – John Verdon
Wrede schoonheid – Mieke de Loof
Suikerdood – Unni Lindell
Het verleden spreekt – Dennis Lehane
De fazantenmoordenaars – Jussi Adler-Olsen
Spinnenbotten – Kathy Reichs
Het pantserhart – Jo Nesbø
Festivalmoord – Ruth Rendell
Erfelijk belast – Mark Billingham
Verloren zoon – Lieneke Dijkzeul
Bloedschande – Sharon Bolton
Zwarte Piste – Suzanne Vermeer
Onderstroom – Arnaldur Indriðason
Het andere kind – Charlotte Link
Interne Zaken – Ian Rankin
Spoorloos – Jane Casey
Contract – Lars Kepler
Bonita Avenue – Peter Buwalda
De moordkunstenaar – Michael White
Slapende honden – Ruth Rendell
De laatste weerwolf – Glen Duncan
Voor de leeuwen – Jan Costin Wagner
Grijze zielen – Phillipe Claudel
13½ – Nevada Barr
Boek der doden – Glenn Cooper
De noodkreet in de fles – Jussi Adler-Olsen
Grijs verleden – Philip Kerr
De zomer van Kim Novak – Håkan Nesser
Het koningsboek – Arnaldur Indriðason
Vuurtorenwachter – Camilla Läckberg
Lust- Deflo
Wat verborgen is – Hjorth Rosenfeldt
Een mooie dag om te sterven – R.J. Ellory
Springvloed – Elly Griffiths
De blinde muur – Henning Mankell
Midzomernacht – Asa Larsson
Moord op Huilwater – Karin Brynard
De zesde man – David Baldacci
Moordenaar zonder gezicht – Henning Mankell
Roodkapje – Unni Lindell
Kwaad bloed – Leighton Gage
Blinde obsessie – Val McDermid
Doodskap – Arnaldur Indriðason
Nachtstorm – Johan Theorin
Uitschot – Peter Robinson
Dubbele stilte – Mari Jungstedt
Intaliaanse schoenen – Henning Mankell
Onwetend – Chevy Stevens

Het beste boek dat ik heb gelezen was in mijn ogen Een mooie dag om te sterven. En het minste boek was voor mij De zesde man van David Baldacci.

Val McDermid – Blinde obsessie

Ik heb het boek Kwaad bloed van Leighton Gage uit. Wat ik ervan vind kun je elders op dit weblog vinden. Ik ga nu beginnen aan het boek Blinde obsessie van Val McDermid. Zij is één van mijn favoriete schrijfsters. Dit keer geen boek in de Tony Hill serie maar een op zichzelf staande psychologische misdaadroman.

Leighton Gage – Kwaad bloed

Ik ga beginnen aan het boek Kwaad bloed van de Amerikaanse schrijver Leighton Gage. Hieronder tref je een artikel/interview aan over Leighton Gage dat Ine Jacet en ik hebben geschreven ten behoeve van het forum van misdaadromans.nl, een website over misdaadroman waarvoor Ine het initiatief heeft genomen.

Inleiding

Leighton Cage is een Amerikaan. Mario da Silva is zijn hoofdpersoon en de boeken spelen zich af in Brazilië. De schrijver heeft in Australië gewoond, in Europa en in Zuid Amerika. Hij reisde lange tijd door Azië en Afrika en bezocht Spanje en Portugal ten tijde van Franco en Salazar, Ook ging hij naar Zuid Afrika in de tijd van de apartheid, naar het Chili onder het bewind van Pinochet en Argentinië ten tijde van de junta. Ook het communistische bewind maakte hij mee in: Praag, voormalig Oost-Duitsland en Joegoslavië.

Over Brazilië

Leighton Gage schrijft dus boeken die zich afspelen in Brazilië. Waarom?
‘Ik woon daar langer dan ergens anders ter wereld – al meer dan dertig jaar.’ Op de vraag waarom hij al zo lang in zo’n arm land woont, antwoordt de auteur: ‘Brazilië is niet arm. Het is een rijk land met een heleboel arme mensen. We zijn de achtste economie in de wereld en ons Bruto Nationaal Product is groter dan dat van alle Zuid-Amerikaanse landen samen. Wij hebben de grootste vloot na de Verenigde Staten met privé helikopters en privé straalvliegtuigen. Wij hebben een auto industrie, een computer industrie, een luchtvaart industrie en een ruimte industrie. Als je het hebt over de opwekking van energie dan zijn wij onafhankelijk in termen van aardgas en olie, hebben wij het grootste succesvolle biobrandstof programma in de wereld, wekken wij hydro-energie op in overvloed en hebben wij een groot aantal nucleaire krachtcentrales die met eigen uranium worden aangedreven Het land kent 200 miljoen inwoners en heeft overwegend goed bewerkbare grond. We zijn nummer 1 van de wereld in de export van vlees, sojabonen, sinaasappelsap, kip en een aantal andere voedingsmiddelen. En de bodem is rijk aan ijzer, bauxiet en goud.
Maar je hebt over een ding gelijk: er is veel armoede. Dat wordt veroorzaakt door het feit dat land en geld in handen zijn van slechts enkele rijken.
De schrijver toont zich hierover bezorgd maar verwacht ook dat het gaat veranderen. ‘De rijken kunnen het land en het geld controleren maar niet de verkiezingen. Iedere Braziliaan, ouder dan 18 is verplicht te stemmen. Dat is de wet. Je kunt een boete krijgen of zelfs naar de gevangenis gaan, als je het niet doet. ‘
‘Tegenwoordig is Brazilië een stabiele democratie zonder oorlogen. Er sterven geen jonge Brazilianen tijdens internationale missies. Er komen weinig mensen om tijdens natuurrampen. Ook kent Brazilië geen aardbevingen, tsunami’s, of orkanen. Dodelijke slachtoffers vallen voornamelijk in het verkeer, bij aardverschuivingen, overstromingen en door moord.
De andere kant is : ‘We hebben genoeg corrupte politici, omkoopbare rechters en misdadige politieagenten. Mijn woonplaats is een van de meest moorddadige steden in de wereld en Rio de Janeiro, dat hier ongeveer 400 kilometer vandaan ligt, blijft niet ver achter. Er worden ieder jaar meer politiemannen gedood dan in de Verenigde Staten, in Canada en het Verenigd Koninkrijk samen. Als ik behoefte heb aan inspiratie voor het schrijven van een misdaadroman, dan hoef ik de krant maar open te slaan.
‘Ik woon in een grote, smerige en gevaarlijke metropool. Als toerist zou ik er een paar keer heerlijk gaan eten en dan weggaan. Ik ben op veel plekken in de wereld geweest en kan je verzekeren dat de restaurants in São Paulo geweldig zijn. Helaas is er verder niet erg om aan te bevelen, maar rijd een paar uur en dan kom je bij het tropisch regenwoud, hoge bergen en geweldige stranden.

Mario Silva

De protagonist van Leighton Gage heet Mario Silva.
In het verleden regisseerde Gage documentaires. Op een dag las hij over een Braziliaan, die terugkeerde van een cursus die werd gegeven aan de nationale academie van de FBI in Quantico, Virginia. Er worden voorgezette opleidingen verzorgd voor leidinggevende politieagenten. ‘Ik dacht dat het verhaal van deze man voldoende stof zou bieden voor een interessante film. Ik heb met hem een project gedaan en heb veel geleerd over het leven van Braziliaanse politieagenten. Daarnaast heb ik een enkele dagen meegelopen met een leidinggevende en zijn mensen van een moordbrigade in Rio de Janeiro. Ik dacht toentertijd na over het schrijven van een roman en heb veel gehad aan deze ervaringen. Ze hebben zeker bijgedragen aan het waarheidsgehalte van mijn boeken.’
Brazilië kent de Federale Politie, een organisatie die kan worden vergeleken met de FBI.
Mario Silva is een federale agent uit Brasilia. Door van Mario een federale agent te maken kreeg de schrijver de mogelijkheid om hem bij elke vorm van misdaad te betrekken. ‘Mario moest een hoge leidinggevende zijn zodat hij zelfstandig onderzoeken kon doen. Om die reden moest hij gestationeerd worden in de federale hoofdstad Brasilia. Daar zijn alle leidinggevenden gehuisvest.

Schrijven en favorieten.

Wat schreef hij voor de Da Silva boeken?
‘Ik heb ooit een roman geschreven die nooit is uitgegeven. Hij werd steeds geweigerd. Achteraf vind ik dat terecht. Het was een slechte roman, maar dit boek heeft me wel geholpen vorm te geven aan mijn personages. Ik heb nooit spijt gehad van de tijd en energie die ik in dit manuscript heb gestopt.
Op de dag dat de eerste ‘Da Silva’ verscheen heb ik samen met mijn vrouw een fles champagne open getrokken. Dat was net nadat mijn uitgever belde, en ongeveer om half 12 in de ochtend. Later, in de middag hebben we nog een fles geopend en daarna nog een. Ik herinner me niet veel meer van die dag maar weet wel dat het een prachtige dag was. De volgende ochtend zag de wereld er, om de een of andere reden, niet zo fraai uit, maar ik was nog steeds ontzettend blij.
Ik ben geïnspireerd door meerdere auteurs maar heb nog altijd een zwak voor een ‘loser’ met de naam Arthur Abdel Simpson. Zijn bedenker is Eric Ambler. Hij was de eerste schrijver van internationale misdaadromans die ik erg bewonderde. Dat is overigens nog steeds het geval.

Tot slot

Het is aan te raden de boeken op volgorde te lezen. In het eerste boek worden de vaste personages geïntroduceerd.
In Nederlandse vertaling zijn inmiddels verschenen : Kwaad bloed (Blood of the Wicked) en Zwijgend graf (Burried Strangers) In november 2011 verschijnt Stervende adem (Dying Gasp) De schrijver heeft geen favoriet boek uit zijn eigen reeks. ‘Het beste boek is het laatst geschreven boek’. Ik leer nog steeds, schrijf en herschrijf eindeloos.

Henning Mankell – De blinde muur

Ik ben begonnen met het boek De blinde muur van Henning Mankell. Het is een misdaadroman uit de Wallander serie en uitgegeven in 1998 (2004 in Nederland). Ik heb deze boeken nog niet allemaal gelezen maar die welke ik tot nu toe gelezen heb bevielen mij zeer goed. Ik mag die Wallander wel.

R.J. Ellory – Een mooie dag om te sterven

Ik ben begonnen aan het boek Een mooie dag om te sterven van de Engelse schrijver R.J. Ellory. Ik heb van hem al gelezen Een stil geloof in engelen en Een volmaakte vendetta. Beide boeken vond ik schitterend dus deze zal waarschijnlijk ook wel goed zijn.

1 7 8 9 10 11 13