Category Archives for nieuwe boeken

Emily St. John Mandel – Station Elf

Station Elf

Emily St. John Mandel (1979) werd geboren en groeide op in British Columbia aan de westkust van Canada. Ze studeerde eigentijdse dans aan de School of Toronto Dance Theatre. Ze woont nu met haar echtgenoot in New York.

In 2009 debuteerde ze met de roman Last night in Montreal, dat niet naar het Nederlands werd vertaald. Ook haar tweede boek The Lola quartet (2012) werd niet vertaald. De psychologische thriller The Singer's Gun (2010), verscheen wel in Nederland onder de titel Aria voor een verleden. Met dit boek won zij de Franse Prix Mystere de la Critique. Onlangs verscheen haar vierde boek Station Eleven (2014) dat in het Nederlands werd vertaald met als titel Station Elf, een spannende roman over een handvol overlevenden op aarde na uitbraak van de Georgische griep.Met dit boek werd zij genomineerd voor de Amerikaanse National Book Award, de Amerikaanse PEN/Faulkner Award als de Engelse Baileys Women's Prize.

WAT BLIJFT ER OVER ALS DE BESCHAVING TEN ONDER GAAT? EN HOEVER ZOU JE GAAN OM DIT TE BESCHERMEN?

Op een winterse avond in Toronto sterft de beroemde acteur Arthur Leander op het toneel terwijl hij de rol van zijn leven speelt. Diezelfde avond strijkt een dodelijk griepvirus neer op het Noord-Amerikaanse continent.

De wereld zal nooit meer hetzelfde zijn.

Twintig jaar later trekt Kirsten, een actrice van het Reizende Symfonieorkest, langs de nieuwe nederzettingen rondom de Grote Meren om Shakespeare op te voeren voor de overlevenden van de ondergang.

En dan wordt haar hoopvolle nieuwe wereld wederom bedreigd.

Emily St. John Mandel - Aria voor een verleden

Anton Waker groeit op in Brooklyn waar zijn ouders een handel hebben in gestolen en gerestaureerde voorwerpen. Als zijn nichtje Aria bij hun komt wonen haalt zij Anton over om haar te helpen met het vervalsen van identiteitspapieren. Na verloop van tijd besluit Anton dit leven de rug toe te keren, te trouwen met de lichtelijke neurotische Sophie en een normale baan te zoeken met het laatste document dat hij heeft vervalst, een diploma van de prestigieuze Harvard universiteit.

Marion Pauw – We moeten je iets vertellen

We moet je iets vertellen

Deze week verschijnt bij uitgeverij Ambo|Anthos de nieuwe thriller van Marion Pauw. We moeten je iets vertellen is voorlopig haar laatste. Zij heeft aangekondigd haar pen tijdelijk neer te leggen en andere wegen in te slaan.

Marion Pauw (1973) is auteur, freelance publicist en copywriter. In 2005 debuteerde zij met Villa Serena. Haar definitieve doorbraak naar het grote publiek bereikte zij met Daglicht (2008), waarmee ze de Gouden Strop won. Daarna schreef ze het succesvolle Zondaarskind, Jetset en haar eerste roman De Wilden. Zowel Jetset als Zondaarskind wordt verfilmd door NL Film. Daglicht is inmiddels verfilmd door Eyeworks met in de hoofdrollen topacteurs als Angela Schijf, Fedja van Huet en Monique van der Ven.

We moeten je iets vertellen is Pauws meest persoonlijke thriller. De succesvolle Kathelijne valt voor de charmes van een oudere, getrouwde man en raakt zwanger van hem. Ze ondergaat een abortus. De dag erna vindt ze een huiveringwekkend verhaal op haar notitieblok, geschreven in haar eigen handschrift. Terwijl ze rouwt om haar ongeboren kind, gaat ze op onderzoek uit.

Bronja Hoffschlag – De Skinner methode

De skinner methode

In 2011 begon Bronja Hoffschlag met het uitdenken en schrijven van De dode kamer. Wat zij in gedachten had was een thriller van zo'n 350 pagina's maar het werden er uiteindelijk 700. De dode kamer is de eerste thriller uit een trilogie die ook bekend is onder de naam Project X. De thriller ontving lovende kritieken en Bronja Hoffschlag werd genomineerd voor de Hebben|Crimezone Debuutprijs 2014 die ze ook won. Het tweede deel van de trilogie, De Skinner methode zal op 24 augustus gelanceerd worden.

Bronja Hoffschlag (1981) woont in Rotterdam. Zij begon in haar tienerjaren met schrijven en experimenteren met taal, stijl en perspectieven. Na haar studie had zij een aantal uiteenlopende baantjes, totdat ze in 2008 als receptioniste bij een groot import- en exportbedrijf terecht kwam. In 2013 debuteerde ze met de psychologische thriller De dode kamer. Ook schreef zij de thrillernovelle Snuff (2014) en werkt zij geregeld als tekstschrijver samen met heavy metalband Burning. Het vervolg op De dode kamer en het tweede deel in de Project X trilogie, kreeg als titel De Skinner methode.

“Je hebt ze over me horen praten. De anderen. Je hebt de verhalen gehoord en geloof me, ze zijn allemaal waar. Allemaal. Ik ben de jager... Het monster... Slechts menselijk, totdat het beest loskomt uit zijn ketens en de duisternis hem tot zich neemt. Welnu, het beest is los en hij komt voor je...”

De Nederlandse architect Misha Larsen zit sinds zijn veroordeling wegens doodslag in een Amerikaanse staatsgevangenis. Slechts een handvol mensen weet dat hij in werkelijkheid op een wraakmissie is en een dodenlijst afwerkt.
Door onvoorziene omstandigheden ziet Misha zich gedwongen om een pact te sluiten met seriemoordenaar Donald Skinner om ook de volgende naam van zijn lijstje te kunnen schrappen, maar lang niet iedereen is gecharmeerd van zijn nieuwe bondgenoot en Misha is niet de enige met een ‘Plan B’.
Ondertussen verdiept zijn broer Lennart zich op Misha’s verzoek in het verleden van Skinner en stuit daarbij op schokkende gebeurtenissen, waarbij feit en fictie naadloos in elkaar overlopen
Vastbesloten gaat Lennart op zoek naar de waarheid achter de legende. Hij komt erachter dat sommige dingen beter begraven hadden kunnen blijven, wanneer zijn research hem steeds terugleidt naar de man met wie het ooit allemaal begon: sekteleider Macchias Dawson, die zelfs vanuit het graf aan de touwtjes lijkt te trekken..

Bronja Hoffschlag

Foto: Cindy Stegeman

Meer over Bronja Hoffschlag

Een interview met TheSword Magazine ken je op de webpagina vinden.

Een interview met de leesclub De perfecte Buren vind je hier.

Een gesprek tussen Bronja Hoffschlag en Philip le Bon vind je hier.

R.J. Ellory – Een circus van schimmen

R.J. Ellory

R.J. Ellory werd geboren in Birmingham, waar hij nog steeds woont. Zijn vader is onbekend en zijn moeder overleed toen Ellory zeven jaar oud was. Samen met zijn broer belandde hij in een weeshuis, een gebeurtenis die van grote invloed is geweest op zijn werk. Hij brak in 2007 door met zijn boek Een stil geloof in engelen, snel gevolgd door inmiddels acht thrillers waarvan Een inktzwart hart en Het kwaad en de rivier de meest recente titels zijn. Het kwaad en de rivier verscheen onlangs met vier sterren in de VN Thrillergids, en als enige auteur werd Ellory drie keer op rij bekroond met vijf sterren in de VN Thrillergids. Naast een veelgeroemd en bekroond auteur, is R.J. Ellory een niet onverdienstelijk gitarist.

Over het boek

Een circus van schimmen

Kansas, 1958. Reizend Circus Diablo strijkt neer in Seneca Falls. Wanneer er een lijk onder de carrousel wordt aangetroffen, wordt de rechtlijnige FBI-agent Michael Travis op de zaak gezet. Travis krijgt te maken met Edgar Doyle, de illustere en ongrijpbare leider van het circus, die ontwijkend en raadselachtig antwoordt. De zaak voert verder en dieper dan het in eerste instantie lijkt. Wanneer zelfs de hoogste bazen van de FBI betrokken lijken te zijn, beseft Travis dat hij niets meer als waarheid kan aannemen. Hij duikt dieper in het onderzoek dan alle betrokkenen hadden gehoopt, niet in de laatste plaats omdat het circus en de mensen die er werken hem na aan het hart zijn komen te liggen. Om tot een oplossing van de zaak te komen, zal Travis de confrontatie met zijn bazen en zichzelf aan moeten gaan.

Een paar commentaren:

‘R.J. Ellory behoort tot de allergrootsten van zijn genre.’ – NRC Handelsblad

‘Ik verdwijn in zijn boek en vergeet alles om me heen. Ademloos lezen tot de laatste pagina.’ – Mabel van Zijl, Boekhandel Veenendaal

‘Ellory’s stijl is krachtig en precies en zijn dialogen kunnen zo in een filmscript. Steeds opnieuw schrijft hij boeken die verrassen en overdonderen.’ – De Standaard

‘Geweldig! Mooie sfeertekeningen, interessante hoofdpersonen. Ik ben fan!’ – Monique Eskens, Boekhandel De Drvkkery

Mikel Santiago – De laatste nacht op Tremore Beach

De laatste nacht op Tremore Beach

Mikel Santiago (1975) werd geboren in het Baskische Vizcaya. Hij heeft gewoond in Ierland en Amsterdam. Naast auteur is hij ook gitarist in een blues-rockband. Met zijn officiële debuutroman, De laatste nacht op Tremore Beach, is Santiago meteen uitgegroeid tot bestsellerauteur in zijn geboorteland. Eerder heeft de auteur met e-boeken al een groot publiek weten te bereiken via de bestsellerlijsten van Barnes & Noble, Amazon en iTunes.

De laatste nacht op Tremore Beach verscheen onlangs bij Uitgeverij De Geus uit Breda.


In een afgelegen strandhuis in het Ierse Donegal probeert componist van filmmuziek Peter Harper zijn scheiding te boven te komen en zijn creatieve dip te overwinnen. Even lijkt hij zijn leven weer op de rails te krijgen. Hij raakt bevriend met zijn Amerikaanse buren en ontmoet een vrouw: Judie. Maar wanneer hij op een nacht getroffen wordt door de bliksem verandert alles. Hij krijgt last van vreselijke hoofdpijnen en lucide dromen. Hij ziet zijn buurvrouw voor zijn deur staan terwijl ze thuis in bed ligt. Een mysterieus busje duikt op en verdwijnt. Wordt hij langzaam psychotisch of zijn dit de voorspellende visioenen die bij hem in de familie zitten? Dan komen zijn kinderen logeren en krijgt hij een visioen van een krantenkop: Afschuwelijk drama in Donegal, vier mensen gewelddadig om het leven gebracht ...

Mikel Santiago

Maud Mayeras – Reflex

Reflex

Maud Mayeras (1981) is een talentvolle Franse thrillerschrijfster. Zij debuteerde in 2006 met de thriller Hematome die niet in het Nederlands werd vertaald. Met haar tweede boek Reflex brak ze door naar een groter publiek en won ze verschillende belangrijke thrillerprijzen. Ze woont en werkt in Limoges.

Reflex is in het Nederlands vertaald en zal later dit jaar onder dezelfde titel verschijnen bij uitgeverij Cargo in Amsterdam. Over het boek heeft de uitgever de volgende informatie verstrekt.



Als het lichaam van een kind wordt gevonden op de plek waar haar zoontje elf jaar geleden is vermoord keert politiefotografe Iris Baudry terug naar haar geboorteplaats. Om de waarheid te achterhalen en haar nachtmerries te overmeesteren zal ze duistere geheimen uit het leven van haar demente moeder moeten ontrafelen.

Een paar reacties uit de Franse pers

Exceptioneel, en absoluut kwaadaardig.’ – Santé

‘Telkens heb je het bij het verkeerde eind, en de ware schuldige laat zich niet raden. Een uitstekende thriller.’ – A Lire

‘Origineel en intrigerend. Mayeras weet de spanning en donkere sfeer fantastisch op te bouwen.’ – Le Populaire

Ruth Rendell – De kindmoeder

De kindmoeder

Op 2 mei overleed de Britse misdaadauteur Ruth Rendell op 85-jarige leeftijd. Zij heeft in haar leven een groot aantal boeken geschreven, een carrière die in 1964 begon met Uit de sleur (From Doon with death). Haar misdaadromans werden geprezen om de mooie schrijfstijl, het diepe psychologische inzicht en de verrassende plotwendingen. Zij schreef een veertiental boeken onder het pseudoniem Barbara Vine. Enkele bekende titels zijn Terugzien in duisternis (A dark-adapted-eye), Asta's boek (Asta's book), Verborgen nalatenschap (The blood doctor) en Gesloten ruimte (Grasshopper).

Binnenkort verschijnt De kindmoeder (The child's child). Het is het veertiende en laatste boek dat Ruth Rendell als Barbara Vine schreef. In enkele interviews had zij al aangegeven dat dit haar laatste Barbara Vine boek zou zijn. Het wordt uitgegeven door uitgeverij A.W. Bruna. Op de flaptekst staat het volgende.

Als Grace en haar broer Andrew het huis van hun grootmoeder erven, besluiten ze daar samen te gaan wonen. Voor hen een logische stap: ze kunnen het prima met elkaar vinden en het huis is groot genoeg. Maar waar ze niet over hadden nagedacht: wat als een van hen wil samenwonen met zijn of haar geliefde? Als de partner van James, Andrew, bij hen intrekt, zet dit de verhoudingen enigszins op scherp.

Grace probeert zich te concentreren op haar promotieonderzoek. Ze krijgt een ongepubliceerd manuscript uit 1951 onder ogen, over een ongetrouwde jonge moeder in de periode tussen de twee wereldoorlogen. Maar als de gebeurtenissen in haar eigen leven een onverwachte wending nemen raakt ze ineens wel heel erg betrokken bij dit onderwerp.

De kindmoeder speelt zich afwisselend af in het Londen van nu en het afgelegen Devon van de jaren veertig, en toont op een aangrijpende manier hoe de maatschappij door de jaren heen is veranderd – maar ook hoe sommige dingen hardnekkig hetzelfde blijven.

Enkele commentaren

In de handen van Vine, beter bekend als Ruth Rendell, ontpopt deze boek-in-boekconstructie zich tot iets ingenieus – een soort sinistere Rubiks kubus, die steeds een nieuw motief, vorm van verraad of gewelddadigheid laat zien. Krijgt een dikke tien.

Entertainment Weekly

De Rendell/Vine-combinatie levert al jaren werk op dat consequent beter is dan dat van de meeste Bookerprize-winnaars bij elkaar.

Ian Rankin

Rachel Joyce – Het liefdeslied van Queenie

Het liefdeslied van Queenie. Een hartverwarmende en ontroerende roman over de vriendschap tussen twee oude mensen.

Het liefdeslied van Queenie

Rachel Joyce (Londen, 1962) begon haar carrière als actrice en speelde bij de Royal Shakespeare Company en het Royal National Theatre. Daarna werkte ze twintig jaar bij de radio, waarvoor ze hoorspelen en documentaires schreef. Ze woont in Gloucestershire met haar man en vier kinderen. De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry (The unlikely pelgrimage of Harold Frey) was haar eerste roman, waarvan de rechten al voor verschijnen aan dertig landen werden verkocht. Met dit boek verscheen ze in 2012 op de longlist van Man Booker Prize. Haar tweede boek De dag dat de tijd stil stond (Perfect) ontving eveneens lovende kritieken. Bij uitgeverij Cargo is haar derde roman verschenen onder de titel Het liefdeslied van Queenie (The love song of Miss Queenie Hennessy). Het is een vervolg op De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry, een roman waarin Queenie Hennessy vertelt waarom zij Harold Fry verliet zonder afscheid te nemen. Ik heb de eerste twee romans van Rachel Joyce gelezen en vond ze geweldig. Mijn verwachtingen voor dit nieuwe boek zijn hoog gespannen.

Korte inhoud

Wanneer Queenie Hennessy te horen krijgt dat Harold Fry dwars door Engeland loopt en op weg is naar háár, is ze verbijsterd. Ze had in haar brief uitgelegd dat ze ging sterven, en tijd om op hem te wachten heeft ze niet meer. Een vrijwilliger bij het hospice stelt voor dat ze Harold nog een brief schrijft, waarin ze alles aan hem vertelt. Waarom ze twintig jaar geleden verdween zonder vaarwel te zeggen. Hoe Harold haar leven heeft veranderd, en zij zonder dat hij het doorhad het zijne.

Een kort fragment

Vanochtend kreeg ik je brief. We zaten in de huiskamer voor onze ochtendactiviteiten. Iedereen zat te slapen.
Zuster Lucy, de jongste non die als vrijwilligster in het hospice werkt, vroeg of iemand haar met haar nieuwe puzzel wilde helpen. Niemand gaf antwoord. ‘Scrabble misschien?’ zei ze.
Niemand verroerde zich.

Een potje Muizenval dan?’ zei zuster Lucy. ‘Dat is zo’n leuk spel.’
Ik zat in een stoel aan het raam. Buiten zwiepten en huiverden de naaldbomen. Een enkele zeemeeuw balanceerde in de lucht.

Galgje?’ zei zuster Lucy. ‘Wie wil?’
Een patiënt knikte en zuster Lucy pakte papier. Tegen de tijd dat ze alles gereed had, potloden, een glas water en zo, was hij alweer ingedut.
Mijn leven is veranderd in het hospice. De kleuren, de geuren, hoe een dag voorbijgaat. Maar ik sluit mijn ogen en doe alsof de hitte van de radiator de zon is op mijn handen en de geur van de lunch is het zout in de lucht. Als ik de patiënten hoor hoesten is het gewoon de wind in mijn tuin aan de zee. Ik kan me van alles verbeelden, Harold, als ik mijn best doe.
Zuster Catherine stevende naar binnen met de ochtendbestelling.

Post!’ zei ze. Uit volle borst. ‘Kijk eens wat ik allemaal heb!’
O, o, o,’ deed iedereen en ging rechtop zitten.
Zuster Catherine overhandigde een aantal bruine, doorgestuurde enveloppen aan een Schot, bekend als meneer Henderson.
Er was een kaart voor de nieuwe jonge vrouw. (Ze is gisteren gekomen. Ik weet niet hoe ze heet.) Er is een grote man die koning Blingbling wordt genoemd en hij kreeg weer een pakje. Maar ik ben hier nu al een week en ik heb hem nog niet één pakje zien openmaken. Barbara, de blinde dame, kreeg een briefje van haar buurvrouw – zuster Catherine las het hardop voor – de lente is in aantocht, stond er. De luidruchtige vrouw die Finty heet opende een brief met de mededeling dat ze de kraslaag moest afkrabben om te ontdekken dat ze een opwindende prijs had gewonnen.

En Queenie, iets voor u.’ Zuster Catherine liep de kamer door terwijl ze een envelop voor zich uit hield. ‘U hoeft niet zo bang te kijken.’
Ik herkende jouw handschrift. Eén blik en mijn hart sloeg op hol. Prachtig, dacht ik. Twintig jaar laat de man niets van zich horen, dan stuurt hij een brief en bezorgt me een hartaanval.
Ik staarde naar het poststempel. Kingsbridge. Onmiddellijk zag ik het troebele blauwe water voor me, de bootjes die langs de kade aangemeerd lagen. Ik hoorde het water klotsen tegen de plastic boeien en de tuigage die tegen de masten klepperde. Ik durfde de envelop niet open te maken. Ik keek alleen maar en dacht terug.
Zuster Lucy kwam me te hulp. Ze duwde haar kinderlijke vinger onder de omslag en bewoog hem langs de vouw om de envelop open te scheuren.
‘Zal ik hem voorlezen, Queenie?’ Ik probeerde nee te zeggen, maar het nee kwam eruit als een grappig geluid dat ze verkeerd interpreteerde als ja.

Arnaldur Indriðason – Erfschuld

Erfschuld

Arnaldur Indriðason (1961) is de bekendste misdaadauteur van IJsland. Hij is vooral bekend geworden met zijn boeken over inspecteur Erlendur Sveinsson. Zijn boeken zijn in vele talen vertaald en hij werd meerdere malen genomineerd voor prestigieuze prijzen. Zo won hij twee keer De Glazen Sleutel, de prijs voor de beste Scandinavische thriller , in 2002 met Mýrin (Noorderveen) en in 2003 met Grafarþögn (Moordkuil). Noorderveen werd ook verfilmd onder de titel Jar City.

Arnaldur Indriðason is vooral een verhalenverteller en hij vertelt zijn verhalen in een karakteristieke, ingetogen en melancholieke schrijfstijl. Ieder woord telt en iedere zin heeft betekenis. De beschrijvingen van het prachtige landschap van IJsland zijn filmisch en de karakters komen levensecht over.

Op 6 mei verschijnt bij uitgeverij Q een nieuw boek van Arnaldur Indriðason. De IJslandse titel Skuggasund werd in het Nederlands vertaald met Erfschuld.

Een alleenstaande oude man wordt dood aangetroffen in zijn appartement in Reykjavík. Hij blijkt vermoord te zijn, verstikt met zijn eigen kussen. Op zijn bureau liggen een paar krantenknipsels uit de oorlogsjaren: achter het Nationaal Theater in Reykjavík, dat in die tijd dienstdeed als opslagplaats voor het bezettingsleger, werd een meisje gewurgd aangetroffen. Een gepensioneerde politieman hoort van de moord op de oude man en zijn nieuwsgierigheid is gewekt. Hij is goed bekend met de zaak maar waarom zou iemand daar meer dan een halve eeuw krantenartikelen over bewaard hebben? Erfschuld is nu al bekroond met een internationale prijs: de Spaanse Premio RBA de Novela Negra 2013, die wordt uitgereikt aan de schrijver van een nog niet verschenen misdaadroman. Er werden tweehonderd manuscripten uit verschillende landen ingestuurd.

Aglaia Bouma – Niets te verbergen

Niets te verbergen

Binnenkort verschijnt de roman Niets te verbergen van Aglaia Bouma. Een opmerkelijk en verontrustend boek over privacy, de manier waarop we daarmee omgaan en hoe het ons kwetsbaar maakt. Aglaia Bouma (1970) is behalve schrijver een emotionele rationalist, luchthartige pessimist, sociale einzelgänger, humanistisch misantroop, ondernemer en een vat vol. Haar roman De dwaling heeft positieve recensies ontvangen en de korte verhalen van haar hand gooien regelmatig hoge ogen bij wedstrijden. Zelfportret en Kort aangebonden werden gepubliceerd in cultureel en literair tijdschrift 'Schoon Schip'. Als goden in Frankrijk mocht ze voorlezen tijdens de presentatie van verhalenbundel Op de Franse toer waarin het verhaal is opgenomen. Ook een aantal andere verhalen werden gepubliceerd in bundels.

De personages die in haar fantasie ronddolen, probeert ze zo te beschrijven dat het resulterende verhaal nog een tijdje in het hoofd van de lezer blijft hangen. Want om u, beste lezer, gaat het!

Niets te verbergen wordt uitgegeven door uitgeverij Letterrijn uit Leidschendam

Prostituee Maud probeert zich staande te houden in het Nederland van de nabije toekomst, wanneer alle persoonlijke gegevens van mensen worden opgeslagen in een elektronisch burgerdossier. Dat betekent dat je geen echte privacy meer hebt en je vrijheid wordt beknot, maar het moet het leven ook een stuk gemakkelijker en veiliger maken.
Maud heeft er geen probleem mee dat overheid en bedrijfsleven bijna alles over haar weten. Zij heeft niets te verbergen en dus ook niets te vrezen. Of lijkt dat alleen maar zo?

Aglaia Bouma

Een paar reacties op het boek

Professor mr. dr.G.J. Zwenne, hoogleraar recht in de informatiemaatschappij

“De verhalen die waar zijn gebeurd boeien ons meer dan verhalen die zijn bedacht. En de verhalen die de indruk wekken te kunnen gebeuren, boeien ons nog veel meer. Het verhaal van Maud en Emilia is een geloofwaardige dystopie, een onaangename samenleving waarin we liever niet willen leven. Verontrustend is dat die onaangename samenleving vooral het gevolg lijkt te zijn van keuzes die waarschijnlijk zijn gemaakt met de allerbeste bedoelingen.” 

Hans de Zwart, directeur digitale burgerrechtenbeweging Bits of Freedom

“Onze overheid knoopt alle data van burgers aan elkaar om zoveel mogelijk risico's te vermijden. Wijzelf geven zonder na te denken onze gegevens aan commerciële partijen op het internet. Bouma verkent in dit boek hoe onze maatschappij eruit kan zien als dit soort ontwikkelingen doorzetten en we schijnveiligheid belangrijker blijven vinden dan onze vrijheid.”

Linda Voortman, Tweede Kamerlid GroenLinks

“Dit boek leest als een trein en is humoristisch. Echt een aanrader voor alle burgers die hun privay achteloos te grabbel gooien en zeker ook voor die mensen die de komende jaren beslissisingen moeten nemen over de staat van onze rechtstaat en de relatie overheid-burger!” 

Brenno de Winter, expert op het gebied van informatiebeveiliging en privacy

“Aglaia heeft een roman geschreven waarin pijnlijk de gevoelige kant van het leven in een digitaal glazen huis inzichtelijk wordt gemaakt. Als het niet zo dicht bij de realiteit had gelegen dan was dit gewoon een mooi verhaal. Nu is het boek ook een confronterende maatschappelijke spiegel die ons wordt voorgehouden.” 

Ancilla Tilia

“Eindelijk een Nederlandstalige roman die het onderwerp privacy behandelt, door een blik te werpen op het leven van een kwetsbare en vaak gestigmatiseerde groep. Hier zit voor ons allen een les in.” 

Een fragment uit Niets te verbergen

Het mompelende geluid van de lessen Nederlands aan George waaide met vlaagjes de kamer in, waar ik tussen het vaste scherm en een oprolbare zat. Op het laatste stond de door de belastingdienst samengestelde aangifte inkomsten, die ik vergeleek met mijn eigen bestanden. Dit jaar hadden ze een groter bedrag aan contante verdiensten geschat dan de afgelopen jaren, op basis van het geld dat op mijn bankrekening was binnengekomen.
Ik liet het maar zo. Er gingen gruwelverhalen rond over mensen die bezwaar aantekenden, waarop de hele aangifte ongeldig werd en een medewerker van de belastingdienst bij ze thuis kwam om alles handmatig in te geven. Van elke waardevolle aankoop moest dan onderbouwd worden waarmee hij betaald was, met als gevolg dat geschatte contante geldstromen meestal hoger uitkwamen dan het oorspronkelijke bedrag. Niet dat ik iets te verbergen had, maar ik zag ook niet direct zitten dat zo’n belastinginspecteur in mijn werkkamer zou rondsnuffelen, mijn lingeriesetjes een voor een zou ophouden, door mijn condoomvoorraad zou graaien, grijnzend loerde naar mijn collectie speeltjes en hulpmiddelen, of tegen de dure seksbot zou aanlopen. Bewijs maar eens dat je die gekregen hebt.
Ik voerde het bedrag in dat Frederik me geschonken had bij “overige inkomsten, eenmalig” en voelde me belachelijk eerlijk. Heel even speelde ik met het idee het te verminderen met het extra geld dat ik voor Georges EBD had betaald, maar die wijziging zou misschien worden geregistreerd en dus vragen oproepen. Met mijn DNA-code keurde ik de aangifte goed en verstuurde hem, waarop ik de keuken in liep. De mompelende geluiden verstomden direct, maar daar was ik inmiddels wel aan gewend. Aan de irritante piep die de koelkast liet horen zou ik echter nooit wennen.
‘Wil jij de boodschappen afhandelen?’ vroeg ik Emilia met een knik naar het piepende apparaat. ‘Ik ben in de badkamer, even een sigaretje roken.’
De rookmelders in alle andere ruimtes van het huis waren nogal strak afgesteld en zouden elke vleug tabaksrook opmerken. Ik had ze onklaar kunnen maken, maar dat zou ten koste gaan van mijn veiligheid, dus had ik er al lang geleden een gewoonte van gemaakt de badkamer te gebruiken. De stoomafzuiger daar was krachtig genoeg.
Ik zat te kijken hoe de blauwige flarden er langzaam naartoe bewogen, uit elkaar getrokken werden en vaart kregen naarmate ze er dichterbij kwamen om als een wervelwind de afzuiger in te schieten en genoot met volle teugen van de nicotine die door mijn hoofd dwarrelde toen de bel ging. Snel drukte ik de sigaret uit, met een spijtig gevoel, want hij was nog niet eens half op. Ik wapperde een paar keer de lucht zo veel mogelijk naar de stoomafzuiger, zette hem uit, hopend dat de geur weg was en opende de deur van de badkamer. Emilia moest hebben opengedaan, want ik hoorde een mannenstem zeggen: ‘Wij komen voor uw zuster. Is zij aanwezig?’
‘Maud!’ riep mijn zus, harder dan nodig. ‘Kom eens uit bad! Er zijn hier mensen van burgerservice voor je!’ Daarna hoorde ik haar op normaler volume zeggen: ‘Ze komt er zo aan. De woonkamer is hier; gaat u daar maar even zitten. Wilt u koffie?’
Koffie? Waarom bood ze die mensen koffie aan? En wat kwamen ze nu weer doen? Zou Chris aangifte hebben gedaan?

1 6 7 8 9 10 15
Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus