Rachel Joyce – Het liefdeslied van Queenie

Het liefdeslied van Queenie

Rachel Joyce schreef in 2012 de roman De onwaarschijnlijke reis van Harold Fry. Een hoog geprezen roman over een man die een voetreis maakt van honderden kilometers om een vrouw te bezoeken die in een hospice op sterven ligt. Queenie Hennesy met wie hij lang geleden heeft samengewerkt en die hij in 20 jaar niet meer heeft gezien. Zij blijft in deze roman wat op de achtergrond. Het liefdeslied van Queenie, de derde roman van Rachel Joyce is daarentegen helemaal gewijd aan deze geweldige vrouw.

Queenie is opgenomen in een hospice Sint Bernadine in Berwick-upon-Tweed. Zij heeft kanker en een gedeelte van haar gezicht is daardoor aangetast. Ze kan niet meer praten en heeft niet lang meer te leven. Twintig jaar geleden is zij hals-over-kop vertrokken uit de stad waar ze met Harold Fry in een bierbrouwerij werkte. Zij heeft nooit kunnen uitleggen waarom ze zo overhaast is vertrokken.

Han Peeters – De verscheurde vrouw

De verscheurde vrouw

Bijstandsmoeder Lysanne is een gelovige vrouw. Zij is gescheiden, heeft drie kinderen en is actief in de kerk. Zij besluit om via een datingsite om zoek te gaan naar een nieuwe partner en komt in contact met Ruud, de eigenaar van Bike-O-Rama, een fietsenzaak die nodig aan vernieuwing toe is. Lysanne ontdekt seksuele gevoelens die voor haar zo onbekend en vreemd zijn, dat ze erdoor in gewetensnood komt. Ruud vindt een geldschieter voor zijn zaak. Deze Lex is een mysterieuze man die er een heel aparte bedrijfsethiek op na houdt.

De verscheurde vrouw is het negende boek van Han Peeters (1959), een getal dat een belangrijke rol in het verhaal speelt. Op zijn persoonlijke website zegt hij over zichzelf: “Ik heb in mijn leven veel meegemaakt. Teveel om daar in een korte tekst weergave van te doen. Mijn verhaal is te vinden in mijn autobiografie Afscheidsboek. Als je dat boek gelezen hebt, dan weet je precies wie ik ben”.

De misvatting van Jet Bussemaker

In een gesprek met het Algemeen Dagblad vertelt minister van onderwijs, cultuur en wetenschap Jet Bussemaker hoe zij tot lezen is gekomen. Een mooi verhaal waar ik me wel iets bij kan voorstellen. Veel mensen zijn door docenten (in mijn geval ook door mijn ouders) met boeken en lezen in aanraking gekomen. 

Op Nu.nl wordt in een artikel naar dit gesprek verwezen en daarbij is mij de volgende passage opgevallen:

Zogeheten pageturners bijvoorbeeld uit de pen van schrijfduo Nicci French, laten haar onberoerd: "Leuk voor de afleiding, maar er blijft me zo weinig van bij. Ik heb liever dat een boek stemt tot nadenken."

Jet Bussemaker gebruikt in het gesprek met AD het woord pageturner niet maar spreekt over bestsellers. Met het noemen van de woordenreeks pageturner/bestseller - schrijversduo Nicci French (thrillers) -  stemt niet tot nadenken, wekt zij ietwat badinerend de indruk thrillers in een bepaalde hoek te willen zetten. Misdaadliteratuur is minderwaardig omdat het niet tot nadenken stemt. Deze opvatting lijkt typisch iets van Nederlandse bodem te zijn want Jet Bussemaker is niet de enige die deze opvatting ventileert. In Engeland hebben ze daar geen last van en wordt het genre gezien als  gelijkwaardig aan ieder ander genre dat aan de literaire boom groeit.

Ik vind deze bewering van Jet Bussemaker een grote misvatting. Nog afgezien van de vraag of de functie van boeken en lezen het stemmen tot nadenken zou moeten zijn, is de bewering gewoonweg niet waar. Er zijn legio boeken in het misdaadgenre verschenen die wel degelijk stof tot nadenken geven. Voor mij is het evident dat bij de beoordeling van een thriller het al dan niet behandelen van ethische, politieke, maatschappelijke of religieuze thema's een belangrijk criterium is. Een misdaadauteur mag gerust stelling nemen (moet dat misschien ook wel) en velen doen dat ook. Henning Mankell met zijn maatschappijkritiek in de Wallanderserie is hiervan een goed voorbeeld. Of Minette Walters die thrillers schrijft over verschoppelingen in een niet geïnteresseerde maatschappij.

En natuurlijk zijn er in het misdaadgenre boeken die je na een dag al vergeten bent. Daar heeft Jet Bussemaker helemaal gelijk in maar dat geldt evenzeer voor elk ander genre.

Overigens kun je je afvragen of het veel geprezen echtpaar Nicci Gerrard en Sean French pageturners schrijft. Ik betwijfel dat. Het zijn thrillers die zich kenmerken door psychologische diepgang en niet door spanning in de zin van op-het-puntje-van-de-stoel. Daarnaast kun je je ook afvragen of de kwalificatie pageturner per definitie een negatieve klank heeft want wat is nu eigenlijk een pageturner: niet meer dan een boek dat zo goed geschreven is dat je het maar moeilijk opzij kunt leggen. En dat kan best een heel erg goed boek zijn en is niet genre-gebonden.

Als Jet Bussemaker een thriller zou willen lezen die tot nadenken stemt en die je nadat je het boek hebt dichtgedaan nog lange tijd achtervolgt, zou ze bijvoorbeeld eens Het kwaad en de rivier van R.J. Ellory kunnen proberen. Over de waanzin van de oorlog en wat dat met mensen doet. Het is daarnaast ook nog eens een geweldige thriller; een bestseller, dat wel, maar geen pageturner. En slechts een voorbeeld.

Jaaroverzicht 2015

Boekenkast

Het jaar is weer voorbij.Tijd voor een kort overzicht van wat er zich in mijn leeswereld heeft afgespeeld. Ik heb dit jaar 75 boeken gelezen. Het eerste was De kleine hand van Susan Hill, een in mijn ogen mislukt horrorverhaal en het laatste is Hex van Thomas Olde Heuvelt, dat ik nu aan het lezen ben. Het toeval wil dat dit ook een horror verhaal is maar ik kan niet zeggen dat het dermate eng is dat het mij uit mijn slaap houdt.

Het overgrote gedeelte van wat ik heb gelezen zijn thrillers. Dat is en blijft toch mijn favoriete genre. Ik heb aan het einde van het jaar geprobeerd de blik wat te verbreden en ben begonnen met het lezen van fantasy en dat is me eerlijk gezegd niet zo goed bevallen. Deel 1 van de serie De donkere tijd van Markus Heitz vond ik ronduit slecht en het tweede fantasyboek De stem van de zee (Eiland in de mist) van Mara Li kon ermee door hoewel er een grote Young Adult component in zit en dat genre spreekt mij niet.

Over 47 boeken heb ik een recensie geschreven. Aan de hand van criteria zoals spanning, geloofwaardigheid, goed uitgewerkte personages, een intelligent plot met knappe en intelligente wendingen, leesbaarheid en psychologische diepgang geef ik sterren aan een boek. Als er dan ook nog bijvoorbeeld maatschappelijke, ethische en juridische aspecten, thema’s en dilemma’s aan de orde komen, legt dat extra gewicht in de beoordelingsschaal.

Toch zou ik eigenlijk best af willen van dit algemeen gehanteerde systeem. Recenseren is en blijft mensenwerk en is onderhevig aan subjectiviteit. Het kan best zijn dat een thriller die op alle criteria heel hoog scoort uiteindelijk niet de thriller wordt die de meeste indruk maakt. De uiteindelijke keuze daarvan is heel erg persoonlijk en stijgt uit boven de genoemde criteria. Zo heb ik Leven of dood van Michael Robotham gekozen als de beste thriller van 2015 maar Een circus van schimmen van R.J. Ellory gekozen tot de thriller die bij mij overtuigend op nummer een staat. Hoewel in het verhaal de spanning ontbreekt heeft het boek me door het prachtige verhaal, de intensiteit van de sfeer en het wonderschone taalgebruik diep geraakt.

Ik heb alles wat ik dit jaar heb gelezen verdeeld in twee groepen: Nederlandstalig en internationaal en uit die twee groepen boeken heb ik een keuze genaakt voor de verrassendste, beste en indrukwekkendste thriller. Hieronder tref je het overzicht aan.

Internationaal

Een circus van schimmen

De indrukwekkendste: R.J. Ellory - Een circus van schimmen

Deze thriller heeft op mij de meeste indruk gemaakt. Een thriller die door de psychologische diepgang en de uitermate fraaie en indringende beschrijving van personages, gevoelens, gedachten en emoties een overweldigend indruk heeft achter gelaten.

Kansas 1959. Senior Special Agent Michael Travis van de FBI wordt naar het plaatsje Seneca Falls gestuurd waar onder het carrousel van Circus Diablo het lijk van een onbekende man is aangetroffen. Plaatselijk sheriff Chass (Charles) Rourke heeft de hulp van de FBI ingeroepen omdat hij met zijn eigen onderzoek geen enkele vordering maakt; een verzoek om hulp dat de FBI goed uitkomt. Travis richt zijn onderzoek op de leden van het circus. Een lijn van onderzoek die niet veel oplevert.

Leven of dood

De beste: Michael Robotham - Leven of dood

Leven of dood is een thriller in de ware betekenis van het woord: schitterende schrijfstijl, sterke personages, adembenemend spannend, vol met actie, prachtige plotwendingen en een zinderende ontknoping. Een juweel in de wereld van het spannende boek.

Audie Palmer heeft bijna tien jaar in de gevangenis doorgebracht voor zijn betrokkenheid bij een overval op een geldtransport waarbij 7 miljoen dollar werd buitgemaakt. Het geld werd nooit teruggevonden. Bij de overval kwamen vier mensen om het leven en Audie werd levensgevaarlijk gewond. Tegen alle verwachtingen in overleefde hij echter. In de gevangenis heeft Audie een moeilijk leven. Medegevangenen maar ook het personeel van de gevangenis en een paar politiemannen mishandelen en bedreigen hem in de hoop te weten te komen waar het geld verborgen is.

Ik reis alleen

De verrassendste: Samuel Bjørk - Ik reis alleen

Een debuutthriller uit Noorwegen die verrast door de originaliteit van het onderwerp en de bijzondere personages.  In Ik reis alleen is de opbouw van de spanning goed gedoseerd en na een aantal verrassende plotwendingen mondt verhaal uit in een enerverende en geloofwaardige ontknoping.

Een man die zijn hond uitlaat vindt in een bos bij het Tryvannmeer het lichaam van een zesjarig meisje. Zij is met een springtouw opgehangen aan de tak van een boom en keurig gekleed in nieuwe poppenkleertjes. Zij draagt een rugtasje met schoolboeken en om haar nek hangt een vliegtuiglabel waarop de woorden Ik reis alleen geschreven staan. Een speciale onderzoekseenheid onder leiding van de ervaren inspecteur Holger Munch wordt belast met het onderzoek. Hij werkt samen met de excentrieke maar uiterst getalenteerde Maria Krüger.

Nederlandstalig

De vrouw in de spiegel

De indrukwekkendste: Kim Moelands - De vrouw in de spiegel

De vrouw in de spiegel is een solide en overtuigende thriller die door het mooie taalgebruik uitermate plezierig leest en waarmee Kim Moelands grote indruk maakt.

De directie van zuivelbedrijf Latté heeft verontrustende dreigbrieven ontvangen waarin van het bedrijf een bedrag van € 200.000,- wordt geëist. Als die eis niet wordt ingewilligd zullen producten van het bedrijf vergifigd worden. Topman Boon heeft niets met de brieven gedaan want het is immers het beleid van het bedrijf om niet op dreigementen in te gaan in de hoop dat het vanzelf overgaat. Maar de afperser laat niet met zich sollen. Er worden spijkers gevonden in pakken yoghurt en vla en er vallen slachtoffers.

Doodskleed

De beste: Corine Hartman - Doodskleed

Doodskleed is een heftige, geloofwaardige en soms ontroerende thriller die een aantal geweldige plotwendingen kent en een totaal onvoorspelbare ontknoping. Een imponerende afsluiting van een serie overtuigende en unieke thrillers rondom de personage Jessica Haider.

Nadat zij op non-actief is gesteld en haar kapitale boerderij tot de grond toe is afgebrand, vertrekt de eigenzinnige rechercheur Jessica Haider naar Edinburgh en neemt haar intrek bij haar ex-partner Mark O'Connor. In Edinburgh krijgt ze bezoek van Mikael Aleksy een vooraanstaand lid van Saligia, een geheime organisatie die recht zet wat justitie krom laat. Hij probeert haar tegenhouden naar Mexico te gaan waar zij een belangrijke opdracht wil uitvoeren. In Mexico worden vluchtelingen, waaronder veel kinderen met een dodelijk virus besmet en deze biologische bommen vormen een groot gevaar voor de bevolking van de Verenigde Staten.

Schakels

De verrassendste: Nico de Beer - Schakels

Schakels is een verrassend thrillerdebuut. Het is een goed geconstrueerd, goed geschreven en spannend verhaal dat veel emoties oproept. Het is door de kundige pen van Nico de Beer niet alleen als thriller goed geslaagd maar ook als document over maatschappelijke misstanden die onuitroeibaar lijken te zijn.

Wanneer taxichauffeur Walter Severijn ‘s-nachts in de rosse buurt van Brussel op een klant moet wachten en zijn benen strekt, ziet hij in een verlaten en duister steegje door een gat in een schutting een jonge vrouw die een sigaret staat te roken. Hij ziet ook dat zij is vastgeketend aan de muur van een huis waarin zich een sexclub bevindt. Even later wordt de vrouw losgemaakt en met geweld het huis binnengesleurd. Het is een beeld dat op Walters netvlies gebrand staat en zijn leven ingrijpend zal veranderen. Hij bedenkt een plan om de vrouw te bevrijden, een actie die verstrekkende gevolgen zal hebben voor hemzelf en zijn directe omgeving.

Heleen van der Kemp – Bijwerking

Bijwerking

Het is zomer in Amsterdam, de mensen genieten van het mooie weer en de stad. Rechercheur Britt Franken en haar collega’s onderzoeken de dood van een onbekende jongeman. Hij had dezelfde xtc-pillen bij zich als die waardoor een aantal toeristen onwel zijn geworden. Het vermoeden bestaat dat deze pillen zeer gevaarlijk zijn en dat vermoeden wordt bevestigd wanneer korte tijd later een jonge vrouw overlijdt aan de gevolgen van het gebruik ervan. Het onderzoek wordt voor Britt heel erg persoonlijk als blijkt dat haar dochter Bo hiervan getuige is geweest.

Daarnaast moet Britt ook onderzoek doen naar de dood van een man die door voorbijgangers is doodgeschopt. Bestaat er een verband tussen deze gruwelijke zaken en kunnen de teamleden de professionele distantie bewaren die nodig is om het onderzoek tot een goed einde te brengen?

Clare Mackintosh – Mea Culpa

Mea Culpa

In het afgelopen jaar hebben we kennis kunnen maken met een aantal thrillers die met een enorme publiciteitscampagne op de markt werden gebracht. Ware hypes zoals Het meisje in de trein van Paula Hawkins, Disclaimer van Rene Knight en Memento van Emelie Schepp. De eerste twee van deze thrillers hebben de hoog verwekte verwachtingen op geen enkel moment waar kunnen maken. Emelie Schepp is een groot talent en alle lof die haar is toegezwaaid is terecht.

Begin volgend jaar verschijnt er weer een thriller die we volgens de uitgever niet mogen missen en die nu al beschouwd wordt als een sensatie. Het is de thriller Mea Culpa van de Engelse schrijfster Clare Mackintosh.  Zij werkte jarenlang binnen de politiewereld. In 2011 begon ze als freelancejournalist en inmiddels is ze fulltime schrijver. Haar debuut Mea Culpa was meteen na het verschijnen een groet hit in Engeland. Uitgeverij De Fontein zegt over deze thriller het volgende.

Wanneer alleenstaande moeder Jenna Gray de hand van haar zoontje even loslaat, gebeurt het ondenkbare: hij rent de straat over en loopt onder een auto. In een fractie van een seconde verandert Jenna’s wereld in een nachtmerrie. Om de vreselijke waarheid te ontlopen verhuist ze naar een afgelegen plek aan de kust in Wales, maar de herinneringen, angsten en rouw zijn allesoverheersend.

Inspecteur Ray Stevens leidt het onderzoek naar de vermissing van een moeder. Vastbesloten om tot de bodem van de zaak te komen, zet hij zowel zijn professionele als zijn persoonlijke leven op het spel. Intussen wordt Jenna ingehaald door haar verleden, met alle verwoestende consequenties van dien…

Enkele reacties op Mea Culpa

‘Een fantastisch debuut met een verbijsterende twist. I loved it!’ – Peter James

‘Een sensationeel debuut. Mackintosh kan trots zijn op deze prestatie.’ – Daily Mail

‘Een strak gecomponeerde, steengoede thriller.’ – Daily Express

Prettige kerstdagen

Ik wens alle lezers en lezeressen van mijn boekenblog heel fijne kerstdagen en een gezond en gelukkig nieuwjaar met heel veel fantastische boeken.

Schaduwkant

Schaduwkant

Ieder jaar organiseert uitgeverij LetterRijn een verhalenwedstrijd met jaarlijks een wisselende opdracht. Voor dit jaar vroeg LetterRijn aan de deelnemende schrijvers “zich te verplaatsen in een misdadig brein en vanuit dat vertrekpunt een crimineel spannend en misschien zelfs bloedstollend verhaal met een donker randje te schrijven.” Een kort verhaal van ongeveer 1500 woorden over de Schaduwkant van onze gedachtenwereld, een kant die het best voor de buitenwereld verborgen kan blijven.

Het schrijven van een kort verhaal is een kunst op zich. In een thriller moet de schrijver verschillende verhaallijnen introduceren die vol zitten met onverwachte plotwendingen en verrassende ontwikkelingen.

Karen Sander – De vrouwenhater

Karen Sander

Leonore Talmeier, een transseksuele advocate, wordt op gruwelijke wijze in haar appartement vermoord. Hoofdinspecteur Georg Stadler die het onderzoek leidt is onder de indruk van het uiterst brute en bloederige karakter van de misdaad en ontdekt overeenkomsten met een eerdere moord. Voor die moord zit echter al een verdachte in de cel. Hij roept de hulp in van Liz Montario, een gerespecteerde psychologe die gespecialiseerd is in seriemoordenaars en beslissende bijdragen heeft geleverd aan de oplossing van een aantal moorden. Aarzelend stemt ze toe. De aarzeling komt voort uit het feit dat zij wordt bedreigt door iemand die heel veel over haar verleden weet.

Schaduwkant

Schaduwkant

Onlangs verscheen bij uitgeverij LetterRijn Schaduwkant, een boek met  24 verhalen van 24 auteurs. De verhalen confronteren je met de donkere kant van jezelf en zijn - net als bij Criminal Minds - geschreven vanuit het perspectief van de dader. Het eerste wat opvalt is de fraaie omslag. Ik vind dat de boekomslagen bij deze uitgeverij altijd heel erg goed verzorgd zijn.

Over het idee achter het boek zegt Sandra Salome van LetterRijn het volgende: "Het kwaad van een ander confronteert ons met de donkere kant van onszelf. Wat zo fascinerend en tegelijkertijd vaak zo beangstigend is, is het gegeven dat het gezicht van het kwaad vaak zoveel op ons eigen gezicht lijkt. In ieder mens schuilt het slechte en onder de juiste omstandigheden lijkt iedereen in staat tot het plegen van moorden. Blijkbaar hebben mensen dus een grens waar - als die wordt overschreden - het goede ophoudt en het kwaad begint."

LetterRijn schreef een verhalenwedstrijd uit en vroeg de deelnemers om zich te verplaatsen in een misdadig brein en vanuit dat vertrekpunt een crimineel spannend en misschien zelfs bloedstollend verhaal met een donker randje te schrijven.

In Schaduwkant staan de 24 beste verhalen, geschreven vanuit de duistere hersenspinsels van de schrijvers. Het is een kant die ieder van ons heeft, maar die we het liefst voor het daglicht verborgen houden. De verhalen van deze Belgische en Nederlandse auteurs zijn totaal verschillend van elkaar, op die ene overeenkomst na. Ze geven stuk voor stuk een inkijk in dat hoekje van het brein dat we graag verborgen houden; de schaduwkant.

1 9 10 11 12 13 75