Ruth Rendell – Terugzien in duisternis

Terugzien in duisternis (A dark-adaptive eye) is een psychologische misdaadroman van Ruth Rendell uit het jaar 1986; een roman waarvoor zij de Edgar Allan Poe Award ontving. Het verhaal is gesitueerd in een dorp in East Anglia en speelt zich af tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het gaat over Vera Hillyard en haar veel jongere en knappe zuster Eden. Na de dood van hun ouders neemt Vera Eden op in haar huis en er ontwikkelt zich ogenschijnlijk een harmonieuze relatie tussen de twee zussen. In werkelijkheid wordt hun leven beheerst door onderlinge animositeit, jaloezie en afgunst. Rode draad in dit familiedrama is de aanwezigheid van een kind.

Het verhaal wordt verteld door hun nichtje Faith die probeert te reconstrueren wat er in de familie is voorgevallen. Ruth Rendell schakelt hierbij moeiteloos van verleden naar heden en terug. Zij ontleedt nauwgezet het leven in het Engeland tijdens en kort na de Tweede Wereldoorlog, een tijd waarin de onderlinge verhoudingen nog in hoge mate door afkomst werden bepaald, een maatschappij die gevangen zat in conventies en tradities van die tijd. Nauwkeurig en gedetailleerd worden alle gebeurtenissen beschreven en ontrafeld. Ruth Rendell is een meesteres in het aanbrengen van een enorme diepgang bij het beschrijven van de verschillende karakters die bij dit familiedrama zijn betrokken. Het verhaal is zorgvuldig geconstrueerd en leidt onvermijdelijk naar de dramatische ontknoping.

Ruth Rendell wordt door velen beschouwd als de beste auteur van psychologische misdaadromans. Met Terugzien in duisternis bewijst zij eens te meer dat zij op dit gebied op een zeer hoog niveau staat en opnieuw een uitstekende prestatie heeft geleverd. Een boek van grote klasse.

****

© Joop Liefaard

2
Reageer op dit artikel

avatar
1 Comment threads
1 Thread replies
0 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
2 Comment authors
Joop Liefaardellen Recent comment authors
  Subscribe  
Abonneren op
ellen
Gast
ellen

Een van de aardige dingen van dit boek is dat je aan het begin van het boek al weet wie de moordenaar is, maar dat het pas geleidelijk duidelijk wordt wie er vermoord is.
Ik vind het dan ook onbegrijpelijk dat je dit in een bespreking meteen weggeeft. Je vertelt bij een traditionele whodunnit toch ook niet wie het gedaan heeft?

Volg dit blog

Ontvang de laatste berichten in je brievenbus

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten